مر خدايى را است كه پروردگار جهانيان است » .
3329 / 13 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار و محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان هر دو ، از صفوان بن يحيى ، از عبدالرحمان بن حجّاج روايت كردهاند كه گفت : چون امام جعفر صادق عليه السلام در آخر شب برمىخاست ، آواز خود را بلند مىكرد تا به مردم آن خانه بشنواند ، يا آنكه ايشان بشنوند ، و مىفرمود كه : « اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلى هَوْلِ الْمُطَّلَعِ ، وَوَسِّعْ عَلَيَّ ضِيقَ الْمَضْجَعِ ، وَارْزُقْنِي خَيْرَ مَا قَبْلَ الْمَوْتِ ، وَارْزُقْنِي خَيْرَ مَا بَعْدَ الْمَوْتِ ؛ خداوندا ! يارى ده مرا از ترس موضع اطّلاع ، و فراخى ده بر من تنگى خوابگاه را ، و روزى كن مرا خوبى آنچه پيش از مردن است ، و روزى كن مرا آنچه بعد از مردن است » .
3330 / 14 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از بعضى از اصحاب خويش روايت كرده و آن را مرفوع ساخته ، گفت كه : « چون خواهى كه بخوابى ، مىگويى : اللَّهُمَّ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا ، وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا ؛ خداوندا ! اگر نگاه دارى جان مرا ، پس بر آن رحم كن ، و اگر رها مىكنى ، پس نگاه دار آن را » .
3331 / 15 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن خالد و حسين بن سعيد هر دو ، از نضر بن سويد ، از يحيى حلبى ، از ابواسامه روايت كردهاند كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هر كه در هنگامى كه خوابگاه خود را فرا مىگيرد و مىخوابد ، صد مرتبه سورهء
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
« 1 » را بخواند ، آنچه پيش از آن عمل كرده در پنجاه سال ، از برايش آمرزيده شود » .
يحيى گفت : پس از سماعه اين را پرسيدم ، گفت كه : حديث كرد مرا ابوبصير و گفت كه :
شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه اين را مىفرمود ، و فرمود كه : « اى ابومحمد ! به درستى كه تو اگر اين را تجربه كنى ، درست خواهى يافت » .
3332 / 16 . چند نفر از اصحاب ما ، از سهل بن زياد و احمد بن محمد هر دو روايت كردهاند ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به سوى فراش خويش جا مىگرفت ، مىفرمود كه : اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أحْيَا وَبِاسْمِكَ أَمُوتُ ؛ « خداوندا ! به نام تو زنده مىباشم و به نام تو مىميرم » ، و چون از خواب
هامش
( 1 ) . اخلاص ، 1 .