تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
پاكيزه ، و بود پرهيزگار » . حضرت فرمود : « مهربانى خدا » . راوى گفت : عرض كردم كه : مهربانى خدا بر او به چه مرتبه رسيده بود ؟ فرمود كه : « چون مىگفت : اى پروردگار من ! خداى - تعالى - در جوابش مىفرمود كه : لبّيك ، اى يحيى » . باب دعا در نزد خوابيدن و بيدار شدن

49 . باب دعا در نزد خوابيدن و بيدار شدن

3317 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش و حسين بن محمد ، از احمد بن اسحاق هر دو روايت كرده‌اند ، از بكر بن محمد ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه در هنگامى كه خوابگاه خود را فرا مىگيرد و مىخوابد ، سه مرتبه بگويد كه : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَلَا . . . وَهُوَعَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ؛ « ستايش مر خدايى است كه برترى جست ، پس غالب شد . و ستايش مر خدايى را است كه نهان را دانست ، پس خبر داشت . و ستايش مر خدايى را است كه مالك است ، پس توانا بود . و ستايش مر خدايى را است كه زنده مىگرداند مردگان را و مىميراند زندگان را ، و او بر هر چيزى توانا است » ، از گناهان بيرون آيد ، چون هيأت روزى كه مادرش او را زاييد » . 3318 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد روايت كرده و آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « چون يكى از شما به سوى فراش خود جا بگيرد ، بايد كه بگويد : اللَّهُمَّ إِنِ احْتَبَسْتَ نَفْسِي . . . حَتّى تَتَوَفَّاهَا عَلى ذلِكَ ؛ خداوندا ! به درستى كه من حبس كردم جان خودم را در نزد تو ، پس حبس كن آن را در جاى خوشنودى خود و آمرزش خود ، و اگر برگردانى آن را به سوى تن من ، پس برگردان آن را گرونده و شناسا به حقّ دوستان تو ، تا آنكه بميرانى آن را بر اين » « 1 » . 3319 / 3 . حميد بن زياد ، از حسين بن محمد ، از چند نفر ، از ابان ، از يحيى بن ابىالعلاء ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت در نزد خوابيدن ، مىفرمود كه : « آمَنْتُ بِاللَّهِ ، وَكَفَرْتُ بِالطَّاغُوتِ ، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي فِي مَنَامِي وَفِي يَقَظَتِي ؛ ايمان آوردم به خدا و كافر شدم به طاغوت . خداوندا ! نگاه دار مرا در خواب من و در بيدارى من » . 3320 / 4 . ابراهيم ، از پدرش ، از ابن‌ابىعمير ، از جميل بن درّاج ، از محمد بن مروان روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « آيا نمىخواهيد كه شما را خبر
هامش
( 1 ) . و در بعضى از نسخ كافى به جاى « حسبت و فاحسبها » ، « احتسب و فاحتسبها » واقع است ، و احتساب ، به شمار آوردن است و فردا از كسى خواستن . ( مترجم )