3084 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابنمحبوب ، از ابوولّاد روايت كرده است كه گفت : ابوالحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمود : « بر شما باد به دعا ؛ زيرا كه خدا را خواندن و به سوى خدا طلب كردن ، بلا را رد مىكند ، و حال آنكه مقدّر و قضا شده باشد ، و چيزى غير از امضا و اجراى آن باقى نمانده باشد . پس چون خداى - تعالى - خوانده شود و از او سؤال شود كه آن بلا را بگرداند ، آن را مىگرداند » .
3085 / 9 . حسين بن محمد روايت كرده و آن را مرفوع ساخته ، از اسحاق بن عمّار كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « به درستى كه خداى - تعالى - به دعا دفع مىكند امرى را كه آن را چنان دانسته كه از براى آن دعا مىشود ، پس مستجاب مىكند . و اگر آنچه بنده به آن توفيق داده شد از اين دعا نمىبود ، هر آينه از آن امر به او مىرسيد آنچه او را از روى زمين بركَند و ريشهء او را برآورد » .
باب در بيان اينكه دعا شفا است از هر دردى
4 . باب در بيان اينكه دعا شفا است از هر دردى
3086 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از اسباط ابنسالم ، از علاء بن كامل روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود : « بر تو باد به دعا ؛ زيرا كه آن شفا است از هر دردى » .
باب در بيان اينكه هر كه دعا كند ، از برايش مستجاب شود
5 . باب در بيان اينكه هر كه دعا كند ، از برايش مستجاب شود
3087 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن على ، از عبداللَّه بن ميمون قدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « دعا پناه اجابت است ، چنان كه ابر پناه باران است » .
3088 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از ابنقدّاح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هيچ بندهاى دست خود را ظاهر نساخته و به سوى خداى عزيز جبّار برنداشته ، مگر آنكه خداى - تعالى - شرم فرموده كه آن را خالى برگرداند ، تا آنكه از فضل و رحمت خويش در آن قرار دهد آنچه را كه خواسته باشد . پس چون يكى از شما دعا كند ، بايد كه دست خود را برنگرداند ، تا آنكه آن را بر رو و سر خود بمالد » .