تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 307

مساهمون:

ص٣٠٧
كه گفت : شنيدم از امام موسى كاظم عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه دعا رد مىكند آن‌چه را كه مقدّر شده و آن‌چه را كه مقدّر نشده » . عرض كردم كه : آن‌چه مقدّر شده ، آن را شناخته و معنى آن را دانسته‌ام ، پس بيان فرما كه آن‌چه مقدّر نشده چيست ؟ فرمود كه : « چنان مىشود كه بعد از اين نباشد و مقدّر نشود » . 3079 / 3 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از صفوان ، از بسطام زيّات ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه دعا قضا را رد مىكند ، و حال آنكه آن قضا از آسمان فرود آمده و محكم گرديده ، محكم گشتنى به غايت » . 3080 / 4 . محمد بن يحيى ، از محمد بن عيسى ، از ابوهمام اسماعيل بن همام ، از حضرت امام رضا عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود : به درستى كه دعا و بلا با هم يار مىباشند و همراهى مىكنند تا روز قيامت ؛ زيرا كه دعا بلا را رد مىكند ، و حال آنكه بلا محكم گشته باشد ، محكم گرديدنى به غايت » . 3081 / 5 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از سهل بن زياد ، از حسن بن على وشّاء ، از امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود : « حضرت على بن الحسين عليهما السلام مىفرمود كه : دعا بلاى نازل و آن‌چه را كه نازل نشده ، همه را دفع مىكند » . 3082 / 6 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت : حضرت به من فرمود كه : « آيا نمىخواهى كه تو را دلالت كنم بر چيزى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن استثنا نفرمود » ( يعنى در باب آن انشاء اللَّه نگفت ؟ و احتمال دارد كه معنى اين باشد كه در آن چيز ، كسى يا حالى را بيرون نكرد ؟ ) زراره مىگويد كه : عرض كردم : بلى ، مىخواهم . فرمود كه : « دعا قضا را رد مىكند ، و حال آنكه محكم شده باشد ، محكم شدنى سخت » . و حضرت انگشتان خود را فراهم آورد و به هم ضم كرد . 3083 / 7 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از وشّاء ، از عبداللَّه بن سنان روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « دعا قضا را رد مىكند ، بعد از آنكه به غايت محكم شده باشد . پس بسيار دعا كنيد ؛ زيرا كه دعا كليد هر رحمتى و موجب فيروزى به هر حاجتى است . و به آن‌چه در نزد خداى - تعالى - است نمىتوان رسيد ، مگر به دعا . و به درستى كه هيچ درى نيست كه كوبيدن آن بسيار شود ، مگر آنكه نزديك است كه از براى صاحبش گشوده شود » .