تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
گشتم ؛ پس مرا وصيّت كن و بگو چه كار كنم ؟ خضر گفت : دست برمدار از آنچه با وجود آن ، چيزى تو را ضرر نرساند ، چنان كه با غير آن ، چيزى تو را نفع نرساند » . 3058 / 3 . از او ، از يونس ، از ابن بكير ، از ابو اميّه - يعنى يوسف بن ثابت - روايت است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هيچ كارى با ايمان ضرر نمىرساند ، و هيچ عملى با كفر نفع نمىبخشد . آيا نمىبينى كه خداى - تعالى - فرموده است كه :
« وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ »
« 1 »
وَ رَسُولِهِ وَ ماتُوا وَ هُمْ فاسِقُونَ
« 2 » ؛ يعنى : « و باز نداشت ايشان را از آنكه پذيرفته شود نفقه‌هاى ايشان ، مگر آنكه ايشان كافر شدند به خدا » و فرستادهء او ، و مردند ، در حالتى كه ايشان كافر بودند » . 3059 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابن فضّال ، از ثعلبه ، از ابو اميّه يوسف بن ثابت بن ابى سعده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت فرمود : « با ايمان ، عملى ضرر نمىرساند ، و همچنين با كفر ، عملى نفع ندارد » . 3060 / 5 . احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از آنكه او را ذكر كرده ، از عبيد بن زراره ، از محمد بن مارد روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : حديثى از براى ما روايت شده ، و آن ، اين است كه تو فرموده‌اى كه : چون شناختى ؛ يعنى حق را ، ( كه عبارت است از مذهب حق اثناعشرى ) ، پس آنچه خواهى ، بكن . فرمود كه : « من اين را گفته‌ام » . راوى مىگويد كه : عرض كردم : و اگرچه زنا كنند يا دزدى كنند يا شراب بياشامند ؟ فرمود : «
« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ »
« 3 » . به خدا سوگند كه با ما انصاف نداده‌اند ، كه ما به كردار بد مأخوذ و معاقب باشيم ، و مؤاخذه و عقاب از ايشان برداشته شده باشد . جز اين نيست كه من گفتم كه : چون عارف شدى و حق را شناختى ، آنچه خواهى ، بكن ، از عمل خير ؛ خواه اندك باشد ، و خواه بسيار ، كه از تو قبول مىشود » . 3061 / 6 . على بن ابراهيم ، از محمد بن ريّان بن صلت روايت كرده كه آن را مرفوع
هامش
( 1 ) . توبه ، 54 . ( 2 ) . و در قرآن ، در [ آيه 54 ] سورهء توبه ، « وَبِرَسُولِهِ » ، با زيادتى باء است ، و « وَماتُوا . . . » ، تا آخر ، در اين آيه نيست [ بلكه در آيات ديگر است ] . و ظاهر اين است كه اين اشتباهى باشد از راوى ، و كاتب چنين اشتباهى نمىكند ، و اقتباس در اينجا ممكن نيست . ( مترجم ) ( 3 ) . بقره ، 156 .