آمرزيده خواهد بود » .
2956 / 2 . محمد بن يحيى ، از محمد بن صندل ، از ياسر ، از يسع بن حمزه ، از امام رضا عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آن كه حسنه را مىپوشد ، برابر با هفتاد حسنه است و آن كه گناه و بدى را فاش مىسازد ، مخذول و منكوب است . و آن كه بدى را مىپوشد ، آمرزيده است » .
باب در بيان كسى كه قصد ثواب يا گناه مىكند
190 . باب در بيان كسى كه قصد ثواب يا گناه مىكند
2957 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حديد ، از جميل بن درّاج ، از زراره ، از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل از براى آدم در فرزندانش اين را قرار داد كه ، هر كه قصد كند كه ثوابى را به عمل آورد ، و آن را به عمل نياورد ، يك ثواب از براى او نوشته شود . و هر كه حسنهاى را قصد كند و آن را به عمل آورد ، ده حسنه از برايش نوشته شود . و هر كه گناهى را قصد كند ، بر او نوشته نشود . و هر كه قصد گناه كند و آن را به عمل آورد ، يك گناه بر او نوشته شود » .
2958 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابى عبداللَّه ، از عثمان بن عيسى ، از سماعة بن مهران ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه مؤمن قصد حسنه مىكند ، و به آن عمل نمىكند ؛ پس يك حسنه از برايش نوشته مىشود . و اگر آن مؤمن ، آن را به عمل آورد ، ده حسنه از برايش نوشته مىشود . و به درستى كه مؤمن قصد مىكند كه گناهى را به عمل آورد ، پس آن را به عمل نمىآورد ، و بر او نوشته نمىشود » .
2959 / 3 . از او ، از على بن حفص عوسى ، از على بن سايح ، از ( امامزاده ) عبد اللَّه بن موسى جعفر عليهما السلام ، از پدرش روايت است كه گفت : آن حضرت را سؤال كردم از دو فرشتهء نويسندگان اعمال ، كه آيا علم به هم مىرسانند به گناه يا ثواب ، چون بنده اراده كند كه آن را به فعل آورد ؟ حضرت فرمود كه : « بوى مزبله و آبريز و بوى خوش ، برابر است ؟ » عرض كردم :
نه . فرمود : « به درستى كه بنده چون قصد حسنه مىكند ، نفسش خوشبو بيرون آيد ؛ پس فرشتهء دست راست به فرشتهء دست چپ مىگويد : بايست ؛ زيرا كه او قصد حسنه كرد . پس چون آن را به فعل آورد ، زبانش قلم آن فرشته ، و آب دهانش مركّب او باشد ، و آن را از برايش ثابت گرداند و بنويسد . و چون قصد گناهى كند ، نفسش گنديده و بدبو بيرون آيد ؛ پس