هيچ بندهاى از گناهى با اصرار بيرون نرفته ، و هيچ بندهاى از گناهى بيرون نرفته ، مگر به اقرار و اعتراف » .
2951 / 5 . حسين بن محمد ، از محمد بن عمران بن حجّاج سبيعى ، از يونس بن يعقوب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود :
« هر كه گناهى را مرتكب شود ، و بداند كه خداى عز و جل بر آن اطّلاع دارد ، اگر خواهد ، او را عذاب كند ، و اگر خواهد ، او را بيامرزد ، او را مىآمرزد ، و هر چند كه طلب آمرزش نكند » .
2952 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن على ، از عبد الرحمان بن محمد بن ابى هاشم ، از عنبسهء عابد ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل دوست مىدارد كه بنده در باب گناه بزرگ از او آمرزش طلبد ، و به سوى او رغبت كند ، و دشمن مىدارد كه بنده به گناه اندك ، استخفاف كند كه آن را سبك شمارد ، و به آن اعتنا نكند » .
2953 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از اسماعيل بن سهل ، از حمّاد ، از ربعى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - فرمود : به درستى كه پشيمانى بر بدى ، ( اين كس را ) به سوى ترك آن مىخواند » .
2954 / 8 . محمد بن يحيى ، از على بن حسين دقّاق ، از عبد اللَّه بن محمد ، از احمد بن عمر ، از زيد قتّات ، از ابان بن تغلب روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « هيچ بندهاى نيست كه گناهى را مرتكب شده باشد ، پس بر آن پشيمان شده باشد ، مگر آنكه خداى عز و جل او را آمرزيده ، پيش از آنكه آمرزش طلب كند . و هيچ بندهاى نيست كه خداى عز و جل نعمتى را بر او انعام فرموده باشد ، پس شناخته باشد كه آن نعمت از نزد خدا است ، مگر آنكه خدا او را آمرزيده ، پيش از آنكه او را ستايش كند » .
باب در بيان پوشيدن گناهان
189 . باب در بيان پوشيدن گناهان
2955 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن على ، از عباس ، غلام آزاد شدهء امام رضا عليه السلام ، كه گفت : شنيدم از آن حضرت عليه السلام كه مىفرمود :
« آنكه حسنه را مىپوشد ، برابرى مىكند با هفتاد حسنه ، و آنكه گناه و خصلت بد را فاش مىكند ، مخذول و منكوب است ، كه خدا او را يارى نمىدهد ، و آنكه سيّئه را مىپوشد ،