تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
گمان افكنده و مضطرب ساخته . گمان دارم كه دشمن حاضر ؛ يعنى شيطان ، به نزد تو آمده و به تو گفته است كه : كى تو را خلق كرده ؟ و تو گفته‌اى كه : خداى عز و جل مرا خلق كرده ؛ پس به تو گفته است كه : كى خداى - تبارك و تعالى - را خلق كرده ؟ آن مرد عرض كرد : آرى ، به حقّ آن كسى كه تو را به حق فرستاده است ، كه امر چنين بود . حضرت فرمود : به درستى كه شيطان به نزد شما آمده ، از راه اعمال و گناهان ؛ پس بر شما غالب نشد و توانايى به هم نرسانيد ؛ پس از اين راه به نزد شما آمده است ، تا شما را گمراه گرداند ، و قدم شما را از راه دين بلغزاند . و چون چنين امرى حادث شود ، بايد كه يكى از شما ، خداى يگانه را كه نظير ندارد ، ياد كند » . باب در بيان اعتراف و اقرار به گناهان و پشيمان شدن بر آنها

188 . باب در بيان اعتراف و اقرار به گناهان و پشيمان شدن بر آنها

2947 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از على احمسى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به خدا سوگند كه از گناه نجات و رهايى نيابد ، مگر كسى كه به آن اقرار كند » . و گفت كه : امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « كافى است پشيمانى از براى توبه ، و همان ندامت ، در آن كفايت مىكند » . 2948 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از ابن فضّال ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « نه ، به خدا سوگند كه خداى عز و جل از مردمان ، غير از دو خصلت ، چيزى را اراده نفرموده : يكى آنكه از براى آن جناب به نعمت‌ها اقرار و اعتراف كنند ، تا از براى ايشان بيفزايد ، و ديگر آنكه به گناهان اقرار كنند ، تا آنها را از براى ايشان بيامرزد » . 2949 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عمرو بن عثمان ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « به درستى كه مرد مرتكب گناه مىشود ، و خداى عز و جل به آن گناه ، او را داخل بهشت مىكند » . عرض كردم كه : خدا او را به واسطهء گناه داخل بهشت مىگرداند ؟ فرمود : « آرى ، زيرا كه او گناه مىكند ، پس پيوسته خود را دشمن مىدارد ، و به اين سبب ، خدا او را رحم مىفرمايد ؛ پس او را در بهشت داخل مىگرداند » . 2950 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از محمد بن سنان ، از معاويه بن عمّار روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به خدا سوگند كه