2451 / 10 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن حبيب ، از عبداللَّه بن عبدالرحمان اصم ، از عبداللَّه بن مسكان ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه : هيچ بندهاى نيست ، مگر آنكه چهل سپر يا پرده بر بالاى او كشيده ، تا آنكه چهل گناه كبيره را به عمل آورد ، و چون چهل گناه كبيره را به عمل آورد ، آن سپرها يا پردهها از او زائل شود و بىحجاب بماند . بعد از آن ، خداى - تعالى - به سوى فرشتگان وحى فرمايد كه : بندهى مرا به بالهاى خويش بپوشيد . پس فرشتگان او را به بالهاى خويش بپوشند » . حضرت فرمود : « پس وا نمىگذارد چيزى را از آنچه زشت باشد ، مگر آنكه آن را بىباكانه به عمل مىآورد ، تا آنكه در نزد مردم ، خود را به كردار زشت خود مدح مىكند و ثنا مىگويد . بعد از آن ، فرشتگان عرض مىكنند كه : اى پروردگار ما ، اينك بندهء تو است كه هيچ چيز بدى را وا نمىگذارد ، مگر آنكه مرتكب آن مىگردد . و به درستى كه ما از آنچه او مىكند ، شرم مىكنيم ؛ پس خداى عز و جل به سوى ايشان وحى مىفرمايد كه : بالهاى خويش را از او برداريد ؛ پس هرگاه چنين كند ، شروع كند در دشمنى ما اهل بيت ، و در آن هنگام پردهاش در آسمان و زمين دريده شود . پس فرشتگان عرض مىكنند كه : اى پروردگار ما ! اينك بندهء تو است كه پرده دريده و رسوا باقى مانده . خداى عز و جل به سوى ايشان وحى فرمايد كه : اگر خدا را در آن حاجتى مىبود ، شما را امر نمىفرمود كه بالهاى خود را از او برداريد » .
و ابنفضّال ، از ابنمسكان همين را روايت كرده است .
2452 / 11 . على بن ابراهيم ، از هارون بن مسلم ، از مسعدة بن صدقه روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « گناهان كبيره ، نوميدى از رحمت خدا است ، و مأيوس شدن از فضل خدا كه موجب روح و راحت بنده است ، و ايمن بودن از مكر و عذاب خدا ، و كشتن تنى كه خدا آن را حرام گردانيده ، و عقوق پدر و مادر ، و خوردن مال يتيم از روى ستم ، و خوردن ربا بعد از حجّت روشن بر حرمت آن ، اعرابى شدن بعد از هجرت ، و فحش گفتن به زن عفيفه ، و گريختن از ميان مجاهدين در جنگ و جهاد » . بعد از آن ، به آن حضرت عرض شد كه : مرا خبر ده كه آنكه مرتكب كبيره مىشود و بر آن مىميرد ، آيا آن كبيره او را از ايمان بيرون مىبرد ؟ و اگر به آن معذّب شود ، عذابش مانند عذاب مشركان خواهد بود ، يا آن را انقطاع و تمام شدن باشد ؟ فرمود كه : « از اسلام بيرون مىرود ، هرگاه گمان كند
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 671
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٧١