تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 669

مساهمون:

ص٦٦٩
بياشامد ، از ايمان بيرون مىرود . و هر كه يك روز را از ماه مبارك رمضان افطار كند از روى عمد ، بدون عذر شرعى ، از ايمان بيرون مىرود » . 2448 / 7 . از او ، از محمد بن عبده روايت است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : زناكننده زنا مىكند ، در حالى كه مؤمن باشد ( يعنى آيا زانى در حال زنا ايمان دارد ؟ و از جملهء مؤمنان محسوب مىشود ؟ ) فرمود : « نه ، چون بر بالاى شكم زن باشد ، ايمان از او ربوده شود ؛ پس چون برخيزد ، به سوى او رد شود ، و اگر دوباره برگردد ، ربوده شود » . عرض كردم كه : او اراده دارد كه دوباره برگردد . فرمود : « چه بسيار است كسى كه اراده مىكند كه دوباره برگردد ، و هرگز به سوى آن برنمىگردد » . 2449 / 8 . يونس ، از اسحاق بن عمّار ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل :
« الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ »
« 1 » كه آن حضرت فرمود : « فواحش ، زنا و دزدى است ، و لمم ، آن است كه مردى گناهى را به فعل مىآورد ؛ يعنى گناه صغيره‌اى از او سر مىزند ، بعد از آن بلافاصله از خدا طلب آمرزش مىكند كه از آن درگذرد و او را بيامرزد » . عرض كردم كه : در ميان ضلالت و گمراهى و كفر ، منزله‌اى هست ؟ فرمود : « چه بسيار است دست [ گيره ] هاى ايمان » . 2450 / 9 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن‌ابىعمير ، از عبدالرحمان بن حجّاج ، از عبيد بن زراره روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از گناهان كبيره . فرمود كه : « گناهان كبيره در كتاب على عليه السلام هفت است : كافر شدن به خدا ، و كشتن آدمى ، و عقوق پدر و مادر ، و خوردن ربا بعد از بيّنه ، و خوردن مال يتيم از روى ستم ، و گريختن از ميان مجاهدين ، و اعرابى شدن بعد از هجرت » . راوى مىگويد كه : عرض كردم : اينها از همهء گناهان ، بزرگ‌تر است ؟ فرمود : « آرى » . عرض كردم كه : خوردن يك درم از مال يتيم از روى ستم ، بزرگ‌تر و گناهش بيشتر است يا نماز نكردن ؟ فرمود : « نماز نكردن » . عرض كردم كه : ترك نماز را از جملهء گناهان كبيره نشمردى ؟ فرمود كه : « نخستين چيزى كه به تو گفتم ، چه چيز بود ؟ » راوى مىگويد كه : عرض كردم : كافر شدن به خدا . فرمود : « تارك الصّلوة ، كافر است » ؛ يعنى بدون عذر و علّت « 2 » .
هامش
( 1 ) . نجم ، 32 . آنان كه از گناهان بزرگ و زشت‌كارىها دورى مىكنند ، جز گناهان كوچك . ( 2 ) . و ظاهر اين است كه اين تفسير از كلينى عليهم السلام باشد . ( مترجم )