به درستى كه خدا باريكدانى است كه علمش به هر چيز خرد و ريزهاى احاطه فرموده ، و دانا و آگاه است به كنه هر چيزى » .
2421 / 11 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از ابنفضّال ، از ثعلبه ، از سليمان بن طريف ، از محمد بن مسلم ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « به درستى كه گناه ، بنده را از روزى محروم و بىبهره مىگرداند » .
2422 / 12 . محمد بن يحيى ، از عبداللَّه بن محمد ، از على بن حكم ، از ابان بن عثمان ، از فضيل ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه مرد مرتكب گناه مىشود ، و به اين سبب روزى از او بازداشته مىشود » ، و اين آيه را تلاوت فرمود كه :
« إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ * وَ لا يَسْتَثْنُونَ * فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَ هُمْ نائِمُونَ »
« 1 » ؛ يعنى :
« ياد كن چون سوگند خوردند اهل باغى كه در دو فرسنگى صنعاى يمن بود ، كه هر آينه ميوهء آن را ببرند ، در حالى كه در صباح در آيندگان باشند ؛ يعنى در بامداد ميوه را بچينند ؛ پس به اين قصد سوگند ياد نمودند و استثنا نكردند ؛ يعنى نگفتند كه : انشاء اللَّه ، اگر خدا خواهد « 2 » ؛ پس فرا گرفت بر آن باغ ، بلاى طوافكننده و گرداگرد آن فروگيرنده ، از جانب پروردگار تو ، و ايشان خفتگان بودند » . « 3 »
2423 / 13 . از او ، از احمد بن محمد ، از ابنفضّال ، از ابنبكير ، از ابوبصير روايت است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « چون مرد مرتكب گناه گردد ، نكته و نشانهء سياهى در دلش بيرون آيد . پس اگر توبه كند ، آن نشانه بر طرف شود ، و اگر بر گناه بيفزايد ، آن نشانه نيز بيفزايد ، تا بر دلش غالب گردد و همه را سياه كند ، و چون چنين شود ، بعد از آن هرگز رستگارى نيابد » .
2424 / 14 . از او ، از احمد بن محمد ، از ابنمحبوب ، از ابوايّوب ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « به درستى كه بنده حاجتى را از خدا سؤال مىكند ،
پاورقی
( 1 ) . قلم ، 17 - 19 .
( 2 ) . و بعضى گفتهاند كه : معنى اين است كه ، جدا نكردند از آن ميوه ، حصّهء مساكين را ، چنان كه پدر ايشان جدامىكرد . ( مترجم )
( 3 ) . و آن بلاء ، آتشى بود كه از آسمان فرود آمد ، و در آن باغ پيچيده و ميوهء آن را سوزانيد و درختان آن را خشك گردانيد . ( مترجم )