بهتر است ، و خداى عز و جل از براى ما و شما در دين خويش از غير تقيّه ابا فرموده است » .
2248 / 8 . از او ، از احمد بن محمد ، از حسن بن على ، از درست واسطى روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « تقيّهء كسى به تقيّه اصحاب كهف نرسيد . به درستى كه ايشان در اعياد حاضر مىشدند و زنّارها را بر كمر مىبستند ، و به اين سبب خدا ايشان را دو مرتبه مزد عطا فرمود » .
2249 / 9 . از او ، از احمد بن محمد ، از حسن بن على بن فضّال ، از حمّاد بن واقد لحّام روايت است كه گفت : در راهى رو به امام جعفر صادق عليه السلام رفتم . پس روى خود را از آن حضرت گردانيدم و درگذشتم . بعد از آن ، در هنگامى كه بر آن حضرت داخل شدم عرض كردم كه : فداى تو گردم ! من تو را ملاقات مىكنم و روى خود را مىگردانم ، به جهت ناخوش داشتن از آنكه رنجى بر تو وارد آورم . پس به من فرمود كه : « خدا تو را رحمت كند ! ليكن ديروز در فلان موضع مردى [ مرا ] ملاقات كرد و گفت : عَلَيْكَ السَّلمُ يا أباعَبْدِ اللَّهِ ؛ يعنى : اى پدر عبداللَّه ! همهء سلامها بر تو باد . و آن مرد درست نگفت و خوب نكرد » .
2250 / 10 . على بن ابراهيم ، از هارون بن مسلم ، از مسعدة بن صدقه روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض شد كه : مردم روايت مىكنند كه على عليه السلام بر بالاى منبر مسجد كوفه فرمود كه : اى گروه مردمان ! به درستى كه زود باشد كه شما خوانده شويد به سوى دشنام دادن به من ، پس مرا دشنام دهيد . بعد از آن خوانده شويد به سوى بيزارى از من ، پس از من بيزار مشويد . حضرت صادق عليه السلام فرمود : « چه بسيار است دروغ گفتن مردم بر على عليه السلام » . بعد از آن فرمود : « جز اين نيست كه على عليه السلام فرمود : به درستى كه زود باشد كه شما خوانده شويد به سوى دشنام دادن به من ، پس مرا دشنام دهيد . بعد از آن خوانده شويد به سوى بيزارى از من ، و به درستى كه من بر دين محمدم . و نفرمود كه : از من بيزار مشويد » .
پس سائل به حضرت عرض كرد كه : مرا خبر ده كه اگر كشتن را اختيار كند و بيزارى نجويد چه صورت دارد ؟ « فرمود : به خدا سوگند كه اين كشته شدن بر او واجب نيست و او را روا نيست ، مگر آنچه عمّار بن ياسر بر آن گذشت و به آن رفتار كرد ، در وقتى كه اهل مكّه او را جبر كردند بر كفر و دلش آرميده بود به ايمان . پس خداى عز و جل اين آيه را فرو فرستاد كه :
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 545
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٤٥