صلح بر طرف شود ، تقيّه بر طرف خواهد شد . و به سوى اين مطلب اشاره فرمود كه مىفرمايد كه : ) پس اگر آن باشد ، اين خواهد بود » .
2245 / 5 . ابوعلى اشعرى ، از حسن بن على كوفى ، از عبّاس بن عامر ، از جابر مكفوف ، از عبداللَّه بن ابىيعفور ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « بر دين خويش بپرهيزد و آن را به پردهء تقيّه بپوشيد ؛ زيرا كه هر كه تقيّه نمىكند ، ايمان ندارد . جز اين نيست كه شما در ميان مردمان چون مگس عسليد در ميان پرندگان . اگر پرندگان بدانند كه چه چيز در اندرانهاى مگسهاى عسل است ، چيزى از آنها نمىماند ، مگر آنكه آن را مىخوردند . و اگر مردم مىدانستند كه در اندرانهاى شما چيست و مىدانستند كه شما ما اهل بيت را دوست مىداريد ، هر آينه شما را به زبانهاى خويش مىخوردند و در نهان و آشكار شما را دشنام مىدادند و منع مىكردند . خدا رحمت كند بندهاى را از شما كه بر ولايت و دوستى ما باشد ! » .
2246 / 6 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد ، از حريز ، از آنكه او را خبر داده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل
« وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ »
« 1 » كه فرمود : « حسنه ، تقيّه است و سيّئه ، فاش و آشكارا كردن » . و در قول آن جناب عز و جل :
« ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ »
« 2 » السَّيِّئة فرمود كه : «
« بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ »
تقيّه است .
« فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ »
« 3 » .
2247 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از هشام بن سالم ، از ابوعمرو كنانى روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه : « اى ابوعمرو ! و مرا خبر ده كه اگر تو را به چيزى خبر دهم يا به فتوايى تو را فتوى دهم ، بعد از آن به نزد من آيى و مرا از آن سؤال كنى ، پس تو را خبر دهم به خلاف آنچه در پيش ، تو را خبر داده بودم ، يا تو را فتوى دهم به خلاف آن ، به كدام يك از آنها عمل مىكنى ؟ » عرض كردم كه : به تازهتر از آنها عمل مىكنم و ديگرى را وا مىگذارم . فرمود كه :
« اى ابوعمرو ! درست يافتهاى . خدا ابا فرموده ، مگر از آنكه پرستيده شود در نهانى ( يعنى در زمان دولت باطل ) . بدان ! به خدا سوگند كه اگر شما اينچنين كنيد ، از براى من و شما هر دو
هامش
( 1 ) . فصّلت ، 34 .
( 2 ) . فصّلت ، 34 .
( 3 ) . فصّلت ، 34 . ترجمهء آيه در باب صبر گذشت و در آنجا مذكور شد كه در قرآن ، بعد از « احسن » لفظ « سيّئه » نيست . ( مترجم )