پروردگار ما آن را به دست قدرت خود نشانيده » . « 1 »
2177 / 4 . على بن ابراهيم ، از پدرش از حمّاد بن عيسى ، از ابراهيم بن عمر يمانى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هيچ مردى نيست كه دو مؤمن را در خانهء خويش داخل گرداند و ايشان را طعام دهد به قدرى كه سير شوند ، مگر آنكه بهتر باشد از آزاد كردن يك بندهء » .
2178 / 5 . از او ، از پدرش ، از حمّاد ، از ابراهيم ، از ابوحمزه ، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت است كه فرمود : « هر كه مؤمنى را طعام دهد از گرسنگى ، خدا او را از ميوههاى بهشت طعام دهد . و هر كه مؤمنى را آب دهد از تشنگى ، خدا او را از شراب سر به مُهر بهشت آب دهد » .
2179 / 6 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از جعفر بن محمد اشعرى ، از عبداللَّه بن ميمون قداح ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه مؤمنى را طعام دهد تا آنكه او را سير گرداند ، كسى از خلق خدا نداند كه در آخرت چه مزد از براى او است ؛ نه فرشتهء مقرّب و نه پيغمبر مرسل ، مگر خداى پروردگار عالميان كه او مىداند » . بعد از آن فرمود كه : « از جملهء موجبات مغفرت ، طعام دادن مسلمان گرسنه است » . پس قول خداى عز و جل را تلاوت فرمود :
« أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ * يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ »
« 2 » ؛ يعنى : « يا عقبه ! طعام دادن است در روزِ صاحب گرسنگى - يعنى در وقتى كه طعام به دشوارى دچار شود - ، بىپدرى را كه خداوندِ خويشى است ؛ يعنى آن يتيم ، خويشِ مُطعم باشد ، يا درويش و بىچارهاى را كه خاكنشين باشد » ( و اين كنايه است از احتياج و تنگدستى و درماندگى ) .
2180 / 7 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه مؤمنى را شربت آبى دهد در جايى كه قادر بر آب باشد ، خدا او را به هر شربتى هفتاد هزار حسنه عطا كند ، و اگر او را
هامش
( 1 ) . و مخفى نماند كه اين حديث مصحّح قول كسى است كه مىگويد : طوبى بهشت است ، و ليكن قولِ آنكه آن را درختى در بهشت مىداند رد نمىكند ؛ چه احاديثْ در خصوص درخت طوبى بسيار است . بلى ، اگر مثال اين احاديث را در مباحث الفاظ حجّت دانيم ، چنان كه اظهر و اقوى است ، بر اهل لغت وارد مىآيد كه ترديد ايشان درست نباشد ؛ چه ايشان مىگويند : طوبى نام بهشت است يا درختى است در آن . يا مىگويد كه : طوبى نام بهشت است . و بعضى گفتهاند كه : نام درختى است كه در آن است . و امثال اين عبارت كه در نفى اشتراك آن شركت دارند . ( مترجم )
( 2 ) . بلد 14 - 16 .