تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
كافى - ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : چون يكى از شما برادر خويش را ملاقات كند ، بايد كه بر او سلام كند و با او مصافحه نمايد ؛ زيرا كه ، خداى عز و جل فرشتگان را به اين امر گرامى داشته و نواخته ؛ پس كردار فرشتگان را بكنيد » . 2102 / 11 . از او ، از محمد بن على ، از ابن‌بقّاح ، از سيف بن عميره ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : چون ملاقات از براى شما دست به هم دهد ، با يكديگر ملاقات كنيد با سلام كردن و مصافحه نمودن ، و چون جدا شويد از يكديگر ، جدا شويد با استغفار ، كه هر يك طلب مغفرت كنيد از براى ديگرى » . 2103 / 12 . از او ، از موسى بن قاسم ، از جدّش معاوية بن وهب يا غير او ، از رزين از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « عادت مسلمانان اين بود كه چون با رسول خدا صلى الله عليه و آله به جنگ مىرفتند و در جاى پر درختى مىگذشتند ، بعد از آن بيرون مىرفتند و به فضاى بىدرختى مىرسيدند ، به يكديگر نظر مىنمودند و با هم مصافحه مىكردند » . 2104 / 13 . از او ، از پدرش ، از آنكه او را حديث كرده ، از زيد بن جهم هلالى ، از مالك بن اعين ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : « چون مردى با صاحب خود مصافحه كند ، آنكه ملازم مصافحه باشد و پيوسته آن را به جا آورد ، مزدش بزرگ‌تر و پيشتر است از آنكه آن را وا مىگذارد . آگاه باشيد كه گناهان در ميانهء ايشان فرو مىريزد ، تا آنكه گناهان از براى ايشان باقى نماند » . 2105 / 14 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از سهل بن زياد ، از يحيى بن مبارك ، از عبداللَّه بن جبله ، از اسحاق بن عمّار كه گفت : بر امام جعفر صادق عليه السلام داخل شدم ؛ پس به سوى من نگريست با روى در هم كشيده . عرض كردم كه : چيست آن‌چه تو را با من متغيّر گردانيده ؟ فرمود : « همان كه تو را به برادرانت متغيّر ساخته ؟ اى اسحاق ! خبر به من رسيده كه تو دربانى را بر در خانهء خويش نشانيده‌اى كه فقراى شيعيان را از تو بازگرداند و نگذارد كه بر تو داخل شوند » . عرض كردم كه : فداى تو گردم ! من از شهرت ترسيدم . فرمود كه : « آيا از بليّه و رنج و سختى نترسيدى ؟ آيا ندانسته‌اى كه چون دو مؤمن به هم رسند و با يكديگر مصافحه كنند ، خداى عز و جل رحمت خود را بر ايشان فرو فرستد ، و نود و نه جزو آن از براى كسى باشد كه دوستيش با صاحب خود سخت‌تر است از اين دو ، و هرگاه در دوستى با هم برابر باشند ،
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 459 | الشيخ الكليني / محمد مرادى / اردكانى