تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 451

مساهمون:

ص٤٥١
راه خدا و از براى خدا ، مگر آنكه خداى عز و جل او را ندا فرمود كه : اى زيارت‌كننده ! پاك و پاكيزه شدى ، و بهشت از براى تو خوش باشد » . 2086 / 11 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، و چند نفر از اصحاب ما ، از سهل بن زياد همه روايت كرده‌اند ، از ابن‌محبوب ، از ابوايّوب ، از محمد بن قيس ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل را بهشتى است كه در آن داخل نمىشوند ، مگر سه كس : يكى مردى كه بر نفس خود به حق حكم كند ؛ و دويم مردى كه برادر مؤمن خود را در راه خدا زيارت كند ؛ و سيم مردى كه برادر مؤمن خود را بر خود اختيار كند در راه خدا » . 2087 / 12 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از صالح بن عقبه ، از عبداللَّه بن محمد جعفى ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه مؤمن بيرون مىرود به سوى برادر خويش كه او را زيارت كند ؛ پس خداى عز و جل فرشته‌اى را بر او مىگمارد كه يك بال را در زمين مىگذارد ، و يك بال را در سمت آسمان بر او سايه مىكند ؛ پس چون در منزل برادرش داخل شود ، خداوند جبّار - تبارك و تعالى - ندا فرمايد كه : اى بنده‌اى كه حقّ مرا بزرگ شمردى ، و آثار پيغمبر مرا پيروى كردى ، بر من لازم است كه تو را بزرگ گردانم ، از من سؤال كن تا تو را عطا كنم ، و مرا بخوان تا تو را اجابت كنم ، و ساكت شو تا به تو ابتدا كنم . و چون برگردد همان فرشته او را مشايعت كند ، به بال خويش بر او سايه اندازد ، تا او را به منزل خود داخل كند . بعد از آن ، خداى - تبارك و تعالى - او را ندا فرمايد كه : اى بنده‌اى كه حقّ مرا بزرگ شمردى ، بر من لازم است كه تو را اكرام كنم و نوازش نمايم ، بهشت خود را از براى تو واجب گردانيدم ، تو را در بندگان خود شفيع ساختم » . 2088 / 13 . صالح بن عقبه ، از عقبه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر آينه زيارت مؤمن در راه خدا ، بهتر است از آزاد كردن ده بندهء مؤمن ، و هر كه يك بندهء مؤمن را آزاد كند ، هر عضوى از او ، عضوى از آزادكننده را از آتش جهنّم نگاه دارد ، تا آنكه فرج باعث نگاهدارى فرج مىشود » . 2089 / 14 . صالح بن عقبه ، از صفوان جمّال ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر سه نفر مؤمن كه جمع شدند در نزد برادر خويش كه از بدىها و ستم‌هاى او ايمن باشند ، و از سختىها و گزندهاى او نترسند ، و آن‌چه را كه در نزد او است اميد داشته باشند ،