باشد ، خداى - تعالى - هفتاد هزار فرشته را بر او بگمارد كه در پشت سرش ندا كنند كه : پاك و پاكيزه شدى ، و بهشت از براى تو خوش باشد ، و شما زيارتكنندگان خداييد ، و شماييد واردشوندگان بر خداوند بسيار بخشاينده ( چنان كه وافدان را به درگاه ملوك مىبرند بر وجه اكرام و تعظيم ، در حالتى كه سوار باشيد ؛ چه وافد ، كسى است كه به نزديك پادشاه رود ، و آنكه بر مركب نجيبِ خوب سوار باشد ) و فرشتگان پيوسته ندا مىكنند ، تا آن زيارتكننده به منزل خود بيايد » ؛ پس يسير به آن حضرت عرض كرد كه : فداى تو گردم ! اگر مكانش دور باشد نيز چنين خواهد بود ؟ فرمود : « آرى ، اى يسير ! و اگرچه مكانش به قدر يك ساله راه باشد ؛ زيرا كه خدا صاحب جود و بخشش است و فرشتگان بسيارند ، او را مشايعت مىكنند تا به منزل خود بازگردد » .
2083 / 8 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از على بن نهدى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه برادر خود را در راه خدا و براى خدا زيارت كند ، در روز قيامت مىآيد ، در حالى [ كه ] مىخرامد در ميانهء نورى سفيد چون جامههاى مصرى ، و به چيزى نمىگذرد ، مگر آنكه به جهت آن روشن مىشود ، تا در نزد خداى عز و جل بايستد ؛ پس خداى عز و جل به او مىفرمايد : مرحبا ! خوش آمدى . و در گشادگى خواهى بود ، و چون خدا مرحبا بفرمايد ، عطاى او را جزيل مىكند و بخشش او را عظيم مىگرداند » .
2084 / 9 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن خالد ، و حسين بن سعيد ، از نضر بن سويد ، از يحيى بن عمران حلبى ، از بشير ، از ابوحمزه ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود : « به درستى كه بندهء مسلمان چون از خانهء خود بيرون آيد ، در حالتى كه اراده داشته باشد كه برادر خود را زيارت كند از براى خداى - تعالى - ، نه به جهت غير آن جناب ، به جهت طلب كردن رضاى خدا از روى رغبت در آنچه در نزد او است ، خداى عز و جل هفتاد هزار فرشته را بر او بگمارد كه از پشت سرش او را ندا كنند ، تا آنكه به منزل خود برگردد ، كه بدان و آگاه باش ! كه پاك و پاكيزه شدى ، و بهشت از براى تو خوش باشد » .
2085 / 10 . حسين بن محمد ، از احمد بن اسحاق ، از بكر بن محمد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هيچ مسلمانى برادر مسلمان خود را زيارت نكرده است در
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 449
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٤٩