حضرت فرمود كه : « اين يك خصلت است از سه خصلت » . و « رُحْمَةٌ » حضرت فرمود : « اين دو خصلت » .
« وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ »
« 1 » حضرت فرمود : « اين سه خصلت » .
بعد از آن فرمود كه : « اين از براى كسى است كه خدا به جبر از او چيزى را فرا گرفته باشد » . و ترجمهء آيه اين است كه : مژده ده صبركنندگان را ؛ يعنى : آنان كه چون مصيبتى به ايشان رسد مىگويند : . . . ، تا آخر آنچه پيش از اين مذكور شد .
1711 / 22 . على بن ابراهيم ، از پدرش و على بن محمد قاسانى ، از قاسم بن محمد ، از سليمان بن داود ، از يحيى بن آدم ، از شريك ، از جابر بن يزيد ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « مروّت و جوانمردى ، صبر در حال حاجت و حاجتمندى [ ! ست ] ، و عفّت ورزيدن و بىنيازى از مردمان ، از مروّتِ عطا كردن بيشتر است » .
1712 / 23 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از احمد بن نضر ، از عمرو بن شمر ، از جابر روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام محمد باقر عليه السلام عرض كردم كه : خدا تو را رحمت كند ! صبر نيكو چيست ؟ فرمود كه : « آن صبرى است كه در آن هيچ شكايت به سوى مردم نيست » .
1713 / 24 . حميد بن زياد ، از حسن بن محمد بن سماعه ، از بعضى از اصحاب خويش ، از ابان ، از عبدالرحمان بن سيّابه ، از ابونعمان ، از امام جعفر صادق عليه السلام يا امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه صبر را از براى سختىها و مصيبتهاى روزگار آماده نسازد ، در مىماند » .
1714 / 25 . ابوعلى اشعرى ، از معلّى بن محمد ، از وشّاء ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « ما صبركنندگانيم و شيعيان ما از ما صبركنندهترند » . عرض كردم كه : فداى تو گردم ! چگونه شيعيان از شما صبركنندهتر شدهاند ؟
فرمود : « زيرا كه ما صبر مىكنيم بر آنچه مىدانيم ، و شيعيان ما صبر مىكنند بر آنچه نمىدانند » .
هامش
( 1 ) . بقره ، 156 و 157 .