تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 251

مساهمون:

ص٢٥١
فرمود كه : « چون پدرم حضرت على بن الحسين عليهما السلام را هنگام وفات رسيد ، مرا به سينهء خود چسبانيد و فرمود : اى فرزند دلبند من ! تو را وصيّت مىكنم به آن‌چه پدرم عليه السلام مرا به آن وصيّت فرمود ، در هنگامى كه وفاتش رسيده بود - يعنى در وقت شهادت - ، و تو را وصيّت مىكنم به آن‌چه پدرم ذكر فرمود ، كه پدرش اميرالمؤمنين عليه السلام او را وصيّت فرموده بود . اى فرزند دلبند من ! صبر كن بر حق ، هر چند كه تلخ باشد » . 1703 / 14 . از او ، از پدرش روايت است كه آن را مرفوع ساخته به سوى امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « صبر دو قسم است : يكى صبر در نزد بلاء ، و آن خوب و نيكو است ؛ و بهترِ اين دو صبر ، پارسايى كردن است از محرّمات الهى » . 1704 / 15 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى روايت كرده است كه گفت : خبر داد مرا يحيى بن سليمان طائفى و گفت كه : خبر داد مرا عمرو بن شمر يمانى و حديث را مرفوع مىساخت به سوى على عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : صبر بر سه قسم است : يكى صبر در نزد مصيبت كه جزع نكند ؛ و ديگرى صبر بر طاعت كه آن را به عمل آورد ؛ و سيم صبر از معصيت كه مرتكب آن نشود ؛ پس هر كه بر مصيبت صبر كند ، تا آنكه آن را به نيكى تسلّى از آن رد كند ، خدا از برايش سيصد درجه بنويسد ، كه مسافت ميان درجه‌اى تا درجه‌اى ديگر ، چون مسافت ميان آسمان است تا زمين . و هر كه بر طاعت صبر كند ، خدا از برايش ششصد درجه بنويسد ، كه مسافت ميان درجه‌اى تا درجه‌اى ديگر ، چون مسافت ميان اصل زمين ( و آخر آن ) است تا ابتداى عرش . و هر كه از معصيت صبر كند ، خدا از برايش نهصد درجه بنويسد ، كه مسافت ميان درجه‌اى تا درجه‌اى ديگر ، چون مسافت ميان اصل زمين است تا منتهاى عرش » . 1705 / 16 . از او ، از على بن حكم ، از يونس بن يعقوب روايت است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام مرا امر فرمود كه : به نزد مفضّل آيم و او را در باب اسماعيل تعزيت بگويم . و فرمود كه : « مفضّل را سلام برسان ، و به او بگو كه ما به مصيبت اسماعيل مبتلى شديم و صبر كرديم ؛ پس تو نيز صبر كن ، چنانچه ما صبر كرديم . ما امرى را خواستيم و خداى عز و جل امرى ديگر خواست ؛ پس از براى امر خداى عز و جل تسليم شديم و گردن نهاديم » . 1706 / 17 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن‌ابى عمير ، از سيف بن عميره ، از ابوحمزهء ثمالى روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هر كه از مؤمنان به بلايى