تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
ميان خود و خدا مقصّرند ، مگر كسى كه خداى عز و جل او را نگاه داشته باشد » . باب در بيان طاعت و فرمانبردارى و تقوى و پرهيزگارى

36 . باب در بيان طاعت و فرمانبردارى و تقوى و پرهيزگارى

1620 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از احمد بن محمد بن ابىنصر ، از محمد برادر عزام ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « مذهب‌هاى باطله ، شما را به جايى نبرد و اعتقاد باطل به هم مرسانيد ؛ پس به خدا سوگند كه شيعهء ما نيست ، مگر كسى كه خداى عز و جل را اطاعت كند » . 1621 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد ، از ابن‌فضّال ، از عاصم بن حميد ، از ابوحمزهء ثمالى ، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا در حجّةالوداع خطبه خواند و فرمود كه : اى گروه مردمان ! به خدا سوگند كه چيزى نيست كه شما را به بهشت نزديك گرداند ، و از آتش جهنّم شما را دور سازد ، مگر آنكه شما را به آن امر كردم . و چيزى نيست كه شما را به آتش جهنّم نزديك گرداند ، و شما را از بهشت دور سازد ، مگر آنكه شما را از آن نهى كردم . بدانيد و آگاه باشيد ! كه جبرئيل امين در دل من دميد كه هيچ تنى نمىميرد ، تا آنكه روزىِ خود را كامل گرداند ، و تمام و كمال به او برسد ؛ پس از خدا بپرهيزيد و در جستن روزى نيكويى كنيد . و ديرشمردنِ چيزى از روزى ، يكى از شما را بر اين ندارد كه آن را طلب كند به آن‌چه حلال نباشد ؛ زيرا كه نمىتوان رسيد به آن‌چه در نزد خدا است ، مگر به طاعت او » . 1622 / 3 . ابوعلّى اشعرى ، از محمد اشعرىّ ، از محمد بن سالم و احمد بن ابىعبداللَّه ، از پدرش هر دو روايت كرده‌اند ، از احمد بن نضر ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه گفت : حضرت به من فرمود كه : « اى جابر ! آيا كسى كه تشيّع را بر خود مىبندد ، اكتفا مىكند به اينكه بگويد ما اهل بيت را دوست مىدارد ؟ پس به خدا سوگند كه شيعهء ما نيست ، مگر كسى كه از خدا بپرهيزد و او را اطاعت كند . و شيعيان ما شناخته نمىشدند اى جابر ، مگر به تواضع و فروتنى و اظهار خشوع و امانت ، و بسيارى ياد خدا ، و روزه و نماز ، و نيكى با پدر و مادر ، و بازجويى و رعايت همسايگان ، از فقيران و اهل درويشى و بيچارگان ، و قرض‌داران و يتيمان ، و به راستگويى ، و تلاوت قرآن ، و بازداشتن زبان‌ها بر مردمان ، مگر از خوبى ؛ و امينان خويشان خويش بودند ، در همه چيز » . جابر مىگويد