فرمودهاست - : زناكننده زنا نمىكند در هنگامى كه زنا مىكند ، و حال آنكه او مؤمن باشد . و دزد دزدى نمىكند در هنگامى كه دزدى مىكند ، و حال آنكه او مؤمن باشد ( يعنى هيچيك از دزد و زناكار ، در هنگام زنا و دزدى ، مؤمن نيستند ) ؛ زيرا كه چون اين عمل را به فعل آورد ، خدا ايمان را از او دور مىكند ، چنانچه پيراهن را از تن مىكند .
و در مدينه فرود آمد :
« وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ * إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
« 1 » ؛ يعنى : « و آن كسانى كه رمى مىكنند زنان محصنه را ؛ يعنى بالغهء عاقلهاى كه آزاد و مسلمان و عفيفه باشد ، و ايشان را به زنا نسبت مىدهند ، بعد از آن چهار گواه عادل نمىآورند ، پس بزنيد ايشان را هشتاد تازيانه ، و قبول مكنيد از براى ايشان ، شهادتى را هرگز در هيچ باب . و آن گروه ، ايشاناند كه فاسقاناند ، مگر آنان كه توبه كردند بعد از اين فسق و صالح شدند و خويش را به صلاح آوردند ، تا رسم فسق از ايشان برخاست ؛ پس به درستى كه خدا آمرزندهاى است مهربان » . و حضرت مىفرمايد : « خدا او را دور گردانيده است - در مدّتى كه بر سر افترا و دروغ خويش مانده باشد - ، از آنكه به ايمان ناميده شود ، و كسى او را مؤمن بنامد . خداى عز و جل فرمودهاست :
« أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ »
« 2 » ؛ يعنى : « آيا كسى كه مؤمن باشد ، چون كسى است كه فاسق باشد ؟ مؤمنان و فاسقان برابر نيستند ؛ يعنى در شرف و رتبه ، يا جزا و مثوبه » . و حضرت مىفرمايد : « و خدا او را منافق قرار داده . خداى عز و جل فرموده است :
« إِنَّ الْمُنافِقِينَ هُمُ الْفاسِقُونَ »
« 3 » ؛ يعنى : « به درستى كه منافقان ، ايشان فاسقاناند » .
و مىفرمايد : « نيز خدا او را از دوستان شيطان قرار داده . خداى عز و جل فرموده است :
« إِلَّا إِبْلِيسَ كانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ »
« 4 » ؛ يعنى : « و ياد كن آن وقتى را كه گفتيم به فرشتگان كه سجده كنيد به جهت آدم ؛ پس سجده كردند ، مگر شيطان كه از جن بود ؛ يعنى بنىجان ؛ پس بيرون رفت از فرمان پروردگار خويش و عاصى شد » . و حضرت مىفرمايد : « و نيز خدا او را ملعون قرار داده ؛ پس فرموده است :
« إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ * يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ »
« 5 » ؛
هامش
( 1 ) . نور ، 4 و 5 .
( 2 ) . سجده ، 18 .
( 3 ) . توبه ، 67 .
( 4 ) . كهف ، 50 .
( 5 ) . نور ، 23 و 24 .