عجم فارس » .
و روايت شده است كه ابوالأسود دئلى اين شعر را در شأن آن حضرت گفت كه :
و انّ غلاماً بين كِسرى و هاشمٍ * لأكرم من نيطت عليه التنمائم
يعنى : و به درستى كه پسرى متولّد شده در ميانهء خسرو و هاشم ، هر آيينه خوبتر و گرامىترين پسر آن است كه تميمهها بر ايشان بسته و آويخته شده ( و تميمه ، مهرهاى است سفيد كه نقطههاى سياه دارد ، يا به عكس كه آن را در رشته مىكشند و در گردن كودكان مىبندند به جهت دفع چشم زخم . و تمائم چون تميم جمع آن است ) .
1270 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابن فضّال ، از ابن بُكير ، از زراره كه گفت : شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « حضرت على بن الحسين عليه السلام را ناقهاى بود كه بر آن بيست و دو حجّ به جا آورده بود و هرگز آن را يك تازيانه نزده بود » .
و حضرت باقر عليه السلام فرمود كه : « بعد از آنكه آن حضرت دفن شد ، آن ناقه آمد و ما به آن خبردار نشديم ، مگر در حالى كه بعضى از خدمتكاران ما ، يا بعضى از مواليان به نزد من آمد و گفت كه : ناقه بيرون آمد و آمد بر سر قبر على بن الحسين عليه السلام و بر روى آن خوابيد و سينه و پيش گردن خود را به قبر ماليد و ناله و فرياد مىكرد . من دو مرتبه گفتم كه : آن ناقه را در يابيد و آن را به نزد من آوريد پيش از آنكه مخالفان به آن ناقه و آنچه كرده ، عالِم شوند » ( يا آنكه خليفه آن را برگرداند ) . و فرمود كه : « ناقه ، پيش از آن ، قبر آن حضرت را نديده بود » .
1271 / 3 . على بن ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از محمد بن عيسى ، از حفص بن بَخترى ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « چون پدرم حضرت على بن الحسين وفات فرمود ، ناقهء آن حضرت از چرا برگشت و آمد تا سينه و پيش گردن خود را بر قبر آن حضرت زد ، و بر روى قبر در خاك غلطيد ، پس امر شد كه آن ناقه را به چراگاه خودش برگردانيدند . و پدرم عليه السلام بر آن ناقه حجّ مىكرد و عُمره به جا مىآورد و هرگز آن را يك تازيانه نزده بود » .
ابن بابويه ( يعنى : على بن حسين بن موسى بابويه قمى )
1272 / 4 . حسين بن محمد بن عامر ، از احمد بن اسحاق بن سعد ، از سعدان مسلم ، از ابوعُماره ، از مردى ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « چون شبى شد كه حضرت على بن