از مفضّل روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : چگونه بوديد در وقتى كه در صورت سايهها و روحهاى بىبدن بوديد ؟ فرمود كه : « اى مفضّل ، ما در نزد پروردگار خويش بوديم و كسى غير از ما در نزد آن جناب نبود ، و در سايهبانِ سبزى ، او را تسبيح و تقديس و تهليل و تمجيد مىكرديم ، و غير از ما ، هيچ فرشتهء مقرّب و هيچ صاحب روحى نبود تا آنكه ارادهء خدا به آفريدن چيزها تعلّق گرفت . پس آنچه را كه خواست آفريد ، به آن كيفيّتى كه خواست ؛ از فرشتگان و غير ايشان . بعد از آن ، علم اينها را به ما رسانيد و خبر اينها را به ما داد » .
1199 / 8 . سهل بن زياد ، از محمد بن وليد روايت كرده است كه گفت : شنيدم از يونس بن يعقوب ، از سِنان بن طَريف ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىگفت : آن حضرت فرمود كه : « ما اوّل اهل بيتى هستيم كه خدا نامهاى ما را مشهور ساخت با تعظيم و تكريم . به درستى كه آن جناب چون آسمانها و زمين را آفريد ، منادى را امر فرمود كه : ندا كند . پس سه مرتبه اين ندا در داد كه : أشْهَدُ أنَّ لا الهَ الّا اللَّه ، يعنى : « گواهى مىدهم كه نيست خدايى ، مگر خدا كه جامع جميع صفات كمال است » . و سه مرتبه : أشْهَدُ انّ محمداً رسول اللَّه ، يعنى : « گواهى مىدهم كه محمد فرستادهء خدا است » . و سه مرتبه : أَشْهَدُ انّ عَليّاً اميرالمؤمنين حقّاً ، يعنى : گواهى مىدهم كه على پادشاه مؤمنان است از روى راستى و درستى » .
1200 / 9 . احمد بن ادريس ، از حسين بن عبيداللَّه صغير ، از محمد بن ابراهيم جعفرى ، از احمد بن على از محمد بن عبداللَّه بن عمر بن على بن ابىطالب عليه السلام ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « خداى تعالى بود در وقتى كه هيچ بودى نبود . پس بودْ و جاى بودْ را خلق فرمود ، و نور همهء نورها را كه همهء نورها از آن منوّر و نورانى شدند ، آفريد و در آن نور ، روان ساخت از نور خويش كه نورها از آن منوّر شدند ، و آن نورى است كه محمد و على را از آن آفريد . پس هميشه محمد و على ، دو نورى بودند كه اوّل بودند ؛ زيرا كه هيچ چيز پيش از ايشان ، به هستى نرسيده بود . پس ايشان متّصل با هم روان بودند ؛ پاك و پاكيزه در صلبهاى پاك تا عبدالمطّلب و از آنجا از هم جدا شدند و در پشت دو كس پاك قرار گرفتند :
يكى در صُلب عبداللَّه و يكى در صلب ابوطالب عليهما السلام » .
1201 / 10 . حسين از محمد بن عبداللَّه ، از محمد بن سنان ، از مفضّل ، از جابر بن يزيد روايت كرده است كه گفت : امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه : « اى جابر ، به درستى كه خدا ، اوّل
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 523
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٢٣