عرض كردم :
« لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ »
« 1 » ؟ حضرت فرمود : « يعنى : ما با وصى محمد و اوصياى بعد از او دوستى نورزيديم » . و فرمود كه : « ايشان بر اوصيا صلوات نمىفرستند » .
عرض كردم :
« فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ »
« 2 » ؟ يعنى : « پس چيست ايشان را كه از پند ، رو گردانند » . و حضرت فرمود كه : « از ولايت رو گردانند » .
عرض كردم :
« كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ »
« 3 » ؟ يعنى : « نه چنان است كه مىگويند . به درستى كه آن پندى است بزرگ » . حضرت فرمود : « يعنى : ولايت » ( و در قرآن
كَلَّا إِنَّهُ
با ضمير مذكر است ، و اگر چه در سورهء عبس
« كَلَّا إِنَّها تَذْكِرَةٌ »
« 4 » واقع شده ، ليكن به قرينهء آيات پيش و بعد ، بايد كه مراد از آن ، آيهء سورهء مدّثّر باشد كه در آن ، انّه مذكور است و شايد كه در قرآن اهل بيت ، چنين بوده ، با آنكه اگر ضمير راجع به قرآن باشد ، كه نيز
إِنَّها
به تأنيث ضمير جائز است ، به جهت تأنيث خبر كه تذكره است ) .
عرض كردم : چيست معنى قول خدا
« يُوفُونَ بِالنَّذْرِ »
« 5 » ؟ فرمود : « وفا مىكنند از براى خدا به نذرى كه بر ايشان گرفت در وقت پيمان گرفتن كه از ولايت ما است » .
عرض كردم :
« إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا »
« 6 » ؟ يعنى : « به درستى كه ما فرو فرستاديم بر تو قرآن را فرو فرستادنى بتدريج » ( سوره سوره ، و آيه آيه ) . حضرت فرمود : « فرو فرستاديم به ولايت على ؛ فرو فرستادنى » .
عرض كردم كه : اين تنزيل است ؟ فرمود : « آرى ، اين تأويل است » .
عرض كردم :
« إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ »
« 7 » ؟ فرمود : « ولايت ، تذكره است » .
عرض كردم :
« يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ »
« 8 » ؟ يعنى : « خدا در آورد هر كه را خواهد در رحمت خويش » . حضرت فرمود : « يعنى : در ولايت ما » . و فرمود : «
« وَ الظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً »
« 9 » ، يعنى : « و ستمكاران را خوار داشته و آماده كرده از براى ايشان عذابى دردناك » ( يا درد آورنده ) . آيا نمىبينى كه خدا مىفرمايد :
« وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ »
« 10 » ؟ »
هامش
( 1 ) . مدّثّر ، 43 .
( 2 ) . مدّثّر ، 49 .
( 3 ) . مدّثّر ، 54 .
( 4 ) . عبس ، 11 .
( 5 ) . انسان ، 7 .
( 6 ) . انسان ، 23 .
( 7 ) . مزّمّل ، 18 .
( 8 ) . انسان ، 29 .
( 9 ) . انسان ، 31 .
( 10 ) . بقره ، 57 .