يونس ، بن ظَبيان روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه خداى عزّوجلّ چون اراده فرمايد كه امام را از امام خلق كند ، فرشتهاى را بفرستد كه شربتى از آب زير عرش را فرا گيرد ، پس آن را نگاه دارد تا امام آن را بنوشد ( يا فرمود كه : آن را به امام تسليم نمايد و امام آن را بياشامد ) . و بعد از انعقاد نطفه ، چهل روز در رحم بماند كه سخن را نشنود ، و بعد از آن ، سخن را بشنود و بفهمد ، و چون مادرش او را بر زمين گذارد ، خدا همان فرشته را كه شربت آب زير عرش را فرا گرفته بود ، به سوى او فرستد و بر بازوى راستش بنويسد كه :
« وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
و چون به امر امامت قيام كند ، خداى تعالى براى او در هر شهرى ، مشعلى از نور را بلند سازد كه به وساطت آن به سوى اعمال بندگان نظر كند » .
1009 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابن محبوب ، از ربيع بن محمد مُسْلى ، از محمد بن مروان كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه امام ، در شكم مادرش مىشنود و چون متولد شود ، در ميانهء شانههاى او نوشته مىشود كه :
« وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
، و چون امر امامت به او منتقل شود ، خدا از براى او عمودى از نور قرار دهد كه به آن ببيند ، هر چه را كه اهل هر شهرى مىكنند » .
1010 / 5 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد بن عبداللَّه ، از ابن مسعود ، از عبداللَّه بن ابراهيم جعفرى روايت كرده است كه گفت : شنيدم از اسحاق بن جعفر كه مىگفت : شنيدم از پدرم ، حضرت امام جعفر صادق عليه السلام ، كه مىفرمود : « اوصيا چون مادران ايشان به ايشان حامله شوند ، سستى مانند غَش به ايشان رسد ، و در تمام آن روز اگر روز باشد ، و در همهء آن شب اگر شب باشد ، بر اين حال بماند ( كه گويا در غَش است ) . پس مردى را در خواب ببيند كه او را مژده دهد به پسرى بردبار دانا ، و به اين بشارت شاد شود .
بعد از آن ، از خواب بيدار شود و از جانب راست خود ، از كنار خانه آوازى بشنود كه كسى بگويد كه : حامله شدى به خوبى ، و بازگشت تو به خوبى خواهد بود ، و چيز خوبى را آوردى .
بشارت باد تو را به پسرى بردبار دانا . و در بدن خود سبكى بيابد و بعد از آن ، از پهلوها