از روزى گشادهء خويش بر او وسعت دهم .
و چون آواز منادى تمام شود ، امام او را جواب دهد ، در حالى كه دستهاى خود را بر زمين گذاشته و سرش را به جانب آسمان بلند ساخته ، مىگويد :
« شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ »
« 1 » » .
و حضرت صادق عليه السلام فرمود كه : « چون امام مولود ، اين را بگويد ، خدا علم اوّل و علم آخر را به او عطا فرمايد . و سزاوار آن شود كه روح او را در شب قدر زيارت كند » . عرض كردم كه :
فداى تو گردم ، آيا روح ، جبرئيل نيست ؟ فرمود كه : « روح از جبرئيل بزرگتر است . به درستى كه جبرئيل ، از فرشتگان است و روح ، آفريدهاى است بزرگتر از همهء فرشتگان عليهم السلام . آيا خداى تبارك و تعالى نمىفرمايد :
« تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ »
« 2 » » ( و ترجمه آيه و وجه دلالت آن بر مقصود مذكور شد ) .
محمد بن يحيى و احمد بن محمد ، از محمد بن حسين ، از احمد بن حسن ، از مختار بن زياد ، از محمد بن سليمان ، از پدرش ، از ابو بصير مثل اين را روايت كردهاند .
1007 / 2 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از موسى بن سعدان ، از عبداللَّه بن قاسم ، از حسن بن راشد روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « به درستى كه چون خداى تبارك و تعالى خواهد كه امام را خلق كند ، فرشتهاى را امر كند كه شربتى از آب زير عرش را فرا گيرد و آن را به پدر امام بنوشاند ، پس امام از اين آب خلق شود ، و چهل شبانه روز در شكم مادرش بماند كه آواز را نشنود . بعد از آن ، سخن را بشنود و بفهمد ، و چون متولّد شود ، خدا آن فرشته را بفرستد كه در ميان دو چشم او را بنويسد كه :
« وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
« 3 » . و چون امامى كه پيش از او بوده از دنيا در گذرد ، منادى از نور براى اين امام بلند شود كه به واسطهء آن كردارهاى همهء خلائق را ببيند ، و خدا به همين ، حجّت را بر خلق خود تمام مىكند » .
1008 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حديد ، از منصور از يونس بن
هامش
( 1 ) . آل عمران ، 18 . يعنى : گواهى داد خدا به نصب دلايل واضحه به اينكه هيچ معبودى سزاوار پرستش نيست ، مگر آن جناب و همهء فرشتگان و صاحب علم نيز شهادت دادند در حالتى كه او سبحانه ، بر پا است به عدل در همهء گفتار و كردار . نيست خدايى مگر او كه خدايى است غالب بر جميع ممكنات و محكم كار در هر چه كند و فرمايد ( مترجم )
( 2 ) . قدر ، 4 .
( 3 ) . انعام ، 115 .