تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 25

مساهمون:

ص٢٥
هيچ نگفتى ؟ » ابوبصير مىگويد كه : عرض كردم : نه ، به خدا سوگند كه نمىدانستم چه بگويم . حضرت فرمود كه : « آيا به او نگفتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله على و حسن و حسين عليهم السلام را وصىّ خود گردانيد و چون على عليه السلام درگذشت ، حسن و حسين را وصىّ خود نمود ، و اگر مىرفت كه امامت را از ايشان بگرداند به آن حضرت ، مىگفتند كه ما هر دو وصيّى پيغمبريم مانند تو ، و على عليه السلام چنان نبود كه اين امر از او سر زند ، و امام حسن و امام حسين را وصىّ خود كرد ، و اگر مىرفت كه وصيّت را از او بگرداند ، هر آينه به او مىگفت كه : من وصيّم ، مانند تو از جانب رسول خدا صلى الله عليه و آله و از جانب پدرم ، و امام حسن چنان نبود كه اين كار را به جا آورد ، و خداى عزّوجلّ فرموده است كه :
« وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ »
« 1 » . و اين آيه ، در شأن ما و در شأن پسران ما است » . باب در بيان اشاره و نصّ بر امير المؤمنين

65 . باب در بيان اشاره و نصّ بر امير المؤمنين عليه السلام « 2 »

766 / 1 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از محمد بن اسماعيل ، از منصور بن يونس ، از زيد بن جَهم هِلالى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « چون ولايت على بن ابىطالب عليه السلام نازل شد ، و از جمله آنچه رسول خدا صلى الله عليه و آله به مردم فرمود ، اين بود كه : بر على عليه السلام سلام كنيد به امير المؤمنين بودن ( يعنى : به اين روش بر او سلام كنيد كه : السّلام عليك يا امير المؤمنين ) . از جملهء آنچه خدا در آن روز بر آن دو ( ابوبكر و عمر ) ، استوار فرمود اى زيد ، آن است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به ايشان فرمود كه : اى ابوبكر و عمر ، برخيزيد و بر على عليه السلام سلام كنيد به امير المؤمنين بودن . ابوبكر و عمر گفتند كه : يا رسول اللَّه ، آيا اين‌كه مىگويى از جانب خداست ، يا از جانب رسول او ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : از جانب خدا و از جانب رسول اوست . بعد از آن ، خداى عزّوجلّ اين آيات را فرو فرستاد كه :
« وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ »
« 3 » ، يعنى : و مشكنيد سوگندها را ( يعنى : پيمان‌ها را كه در باب بيعت نموديد ) ، بعد از استوار گردانيدن آنها به سوگند به خدا ، و حال آن‌كه گردانيده‌ايد خدا را
هامش
( 1 ) . انفال ، 75 . ( 2 ) . در بعضى از نسخ كافى ، اين عنوان موجود نيست . ( مترجم ) ( 3 ) . نحل ، 91 .