كافران به جهاد پردازد واز مؤمنان دفاع كند ، سپس هجرت كرد وده سال پس از
هجرت با مشركان به جهاد پرداخت وگرفتار منافقان بود تا خداوند أو را به سوى
خود برد . . .
آن حضرت در شب بيست ويكم ماه مبارك رمضان سال چهل هجرى با
شمشير به قتل رسيد ، عبد الرحمن بن ملجم مرادي شقى ترين أمت آخر زمان - لعنة
الله عليه - در مسجد كوفه أو را ضربت زد ، بدين قرار كه آن حضرت در شب
نوزدهم به مسجد رفت ومردم را براي نماز صبح بيدار مى كرد وابن ملجم ملعون
از آغاز شب در كمين حضرتش بود ، چون حضرت در مسجد عبورش به أو افتاد
أو كه مطلب خود را پنهان مى داشت واز روى نيرنگ خود را به خواب زده بود
ناگهان از جاى جست وضربتي با شمشير زهر آلود بر فرق مباركش زد . آن
حضرت روز نوزدهم وشب وروز بيستم وشب بيست ويكم را تا نزديك ثلث
أول شب زنده بود آن گاه به شهادت رسيد ودر حالي كه محاسن شريفش به
خون سرش رنگين بود مظلومانه به ديدار خداى خود شتافت .
سبب كشتن آن حضرت را داستانى در از است كه اينجا گنجايش ذكر آن را
ندارد . حسن وحسين عليهما السلام به امر آن حضرت مراسم غسل وتكفين أو را
عهده دار شدند وبدن شريفش را به سرزمين غرى در نجف كوفه انتقال دادند
وشبانه پيش از سپيده صبح در همان جا به خاك سپرده شد . حسن وحسين
ومحمد پسران آن حضرت عليهم السلام وعبد الله بن جعفر رضي الله عنه وارد قبر شدند وبنا به
وصيت حضرتش اثر قبر پنهان گرديد . اين قبر پيوسته در دولت بنى أمية پنهان بود
وكسى بدان راه نمى برد تا آن كه امام صادق عليه السلام در دولت بنى عباس آن را نشان
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 955
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٩٥٥