كساني كه از شما كشته شده اند وشما منكر فضل آنها نيستيد ومى دانيد كه از شما
بهتر بودند در آتش دوزخ خواهند بود ؟ !
گفتند : اى اشتر ، دست از ما بدار ، ما براي خدا با آنان جنگيديم وبراي خدا
هم دست از جنگ بر مى داريم ، ما مطيع تو نخواهيم بود پس از ما دور شو ! اشتر
گفت : به خدا سوگند كه شما را فريفتند وشما هم فريب خورديد ، وشما را به
ترك جنگ فرا خواندند وأجابت كرديد ، اى پيشانى سياهان ، ما مى پنداشتيم كه
نماز شما به خاطر زهد در دنيا وشوق به ديدار خدا بود ولى اكنون فرار شما را
جز از مرگ به سوى دنيا نمى بينم ، هان زشتى باد بر شما اى همرنگ شتران
نجاستخوان شما هرگز روى عزت را نخواهيد ديد ، پس مانند قوم ستمگران ( از
رحمت خدا ) دور باشيد .
آن گاه به يكديگر ناسزا گفتند ، وآنها با تازيانه بر صورت مركب اشتر زدند
واشتر نيز با تازيانه بر صورت مركبهاى آنان زد ، علي عليه السلام فريادى بر سر آنان زد
وآنها دست باز داشتند . اشتر گفت : اى اميرمؤمنان ، اين صفها را در يكديگر داخل
كن تا دشمن را بكوبند ، آنان فرياد زدند : اميرمؤمنان داورى را پذيرفت وبه
حكم قرآن رضا داد . اشتر گفت : اگر اميرمؤمنان پذيرفته وراضى شده من نيز به
هر چه آن حضرت راضى شده راضى هستم .
مردم همه پيش آمده مى گفتند : اميرمؤمنان راضى شد ، اميرمؤمنان پذيرفت ،
وآن حضرت ساكت بود وسر به زير افكنده كلمه اى سخن نمى گفت . سپس
برخاست ومردم همه ساكت شدند ، فرمود : . . . هان بدانيد كه من ديروز
اميرمؤمنان بودم وامروز مأمور ( مؤمنان ) شده أم ، وديروز نهى كننده بودم وامروز
تحت نهى ديگران قرار گرفته أم ، شما دوست داريد زنده بمانيد ومن نبايد شما را
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 907
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٩٠٧