بود . جابر از امام باقر عليه السلام روايت نموده كه در ضمن بيان داستان شورا فرمود :
. . . چون اميرمؤمنان عليه السلام ديد كه آن گروه تصميم دارند با عثمان بيعت كنند
برخاست تا بر آنان اتمام حجت كند ، فرمود :
به سخنم گوش دهيد ، اگر آنچه مى گويم حق است بپذيريد واگر باطل است
انكار كنيد . شما را به خدايى كه راست ودروغ شما را مى داند سوگند ، آيا در
ميان شما جز من كسى هست كه به هر دو قبله ( در يك نماز ) نماز خوانده باشد ؟
گفتند : نه . فرمود : شما را به خدا سوگند ، در ميان شما جز من كسى هست كه در
هر دو بيعت ، بيعت فتح وبيعت رضوان ، شركت داشته است ؟ گفتند : نه ، فرمود :
شما را به خدا سوگند ، آيا در ميان شما جز من كسى هست كه برادرش در بهشت
دو بال زينتى داشته باشد ؟ گفتند : نه . فرمود : شما را به خدا سوگند ، آيا در ميان
شما جز من كسى هست كه همسرش سرور زنان بهشت باشد ؟ گفتند : نه . . .
اينك كه بر عليه خود اقرار نموديد واين مطالب از گفتار پيامبرتان براي شما
روشن شد پس از خداى يگانه بي شريك پروا كنيد كه شما را از خشم أو بر حذر
مى دارم ، از فرمان أو سرنپيچيد وحق را به اهلش بازگردانيد واز سنت پيامبرتان
پيروى كنيد ، زيرا در صورت مخالفت ، با خدا مخالفت كرده أيد ، پس خلافت را
به اهلش كه حق أو است واگذاريد .
آنان با اشاره به يكديگر به كنارى رفتند وبه مشورت پرداختند وبا خود
گفتند : ما از فضل أو آگاهيم ومى دانيم كه أو شايسته ترين مردم به خلافت است
ولى أو مردى است كه هيچ كس را بر ديگرى ترجيح نمى دهد ، اگر حكومت را
به أو بسپاريم ما را با ساير مردم در يك رديف قرار مى دهد وهيچ مزيتى براي ما
قائل نمى شود ، پس بايد به عثمان سپرد كه أو به ميل ما رفتار مى كند . واز همين
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 899
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٨٩٩