نزديك مى ساخت چندان با هيبت بود كه در حضورش جرأت سخن گفتن
نداشتيم .
آن بزرگوار - كه درود خدا بر أو باد - أهل ديانت را بزرگ مى شمرد وبينوايان
را به خود نزديك مى ساخت . نه نيرومند به باطل أو طمع داشت ونه ناتوان از
عدالتش نوميد بود . به خدا سوگند يك شب به چشم خود ديدم كه در محراب
عبادت ايستاده بود - در وقتي كه تاريكى شب همه جا را فرا گرفته وستارگان
غروب كرده بودند - ودست به محاسن گرفته بود ومانند مار گزيده به خود
مى پيچيد وچون مصيبت زده مى گريست ومى گفت : اى دنيا ، ديگرى را بفريب ،
آيا متعرض من شده اى وبه من رو آورده اى ؟ هيهات كه من تو را سه طلاقه
كرده أم ورجوعي در كار نيست ، عمرت كوتاه ، خطرت بزرگ وعيشت ناچيز
است ، آه از توشه اندك وسفر در از وراه ترسناك !
سخن ضرار كه به اينجا رسيد أشك معاوية بي اختيار فرو ريخت وگفت : خدا
رحمت كند أبو الحسن را ، به خدا سوگند همين گونه بود كه گفتى . اكنون اى ضرار
بگو ببينم چگونه بر أو اندوه مى برى ؟ گفت : شبيه مادرى كه فرزند عزيزش را در
دامنش سر بريده باشند ، كه اشكش باز نمى ايستد ودردش پوشيده نمى ماند .
معاوية دستور داد كه مال فراوانى به أو دهند ، أو نپذيرفت وبازگشت در حالي
كه بر اميرمؤمنان عليه السلام ندبه مى كرد . ( 1 )
11 - بكاره هلاليه
عمر رضا كحاله گويد : وى از زنان عرب موصوف به شجاعت ودلاورى
وفصاحت وشعر ونثر وخطابه بود ، أو در جنگ صفين از ياران علي عليه السلام به شمار
بود ودر آنجا سخنرانيهاى پرشور حماسى مى كرد ومردان جنگى را تشويق
هامش
( 1 ) - أشعة الأنوار في فضل الحيدر الكرار / 326 وسفينة البحار 2 / 657 ، مادة وصف .