عطا نزد پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم آمد ، ( 1 ) پيامبر بنى عبد المطلب را سفارش كرد از أو پذيرايى
كنند ، حاطب بن أبي بلتعة ده دينار به أو داد كه هنگام بازگشت نامه اى را به مكة
ببرد وآنان را از تصميم ورود پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به مكة باخبر سازد - در حالي كه
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم اين راز را پنهان داشته بود كه ناگهانى بر آنان وارد شود - . آن زن نامه
را گرفت ودر لابلاى موى خود پنهان كرد ورفت . جبرئيل عليه السلام آمد وداستان را
براي رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم بيان كرد . پيامبر علي عليه السلام وزبير ومقداد وعمار وعمر
وطلحه وابومرثد را به دنبال وى فرستاد ، آنان در نقطه اى به نام روضه خاخ به أو
رسيدند ونامه را طلب كردند . وى انكار كرد وآنان هم پس از وارسى نامه اى با
أو نديدند . همين كه خواستند بازگردند علي عليه السلام فرمود : به خدا سوگند كه نه ما
دروغ مى گوييم ونه خبر دروغ به ما داده شده ، وتيغ بركشيد وفرمود : نامه را
بيرون آر واگر نه به خدا سوگند گردنت را مى زنم . زن نامه را از لاي موى خود
بيرون آورد . اميرمؤمنان عليه السلام نامه را گرفت ونزد پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم بازگشت . . . ( 2 )
7 - ابن أبي الحديد گويد : صاحب كتاب ( غارات ) روايت كرده كه چون
علي عليه السلام بر نجاشي ( 3 ) حد جارى نمود يمني ها از اين كار به خشم آمدند ويكى از
آنان كه به امام عليه السلام از همه نزديكتر بود به نام طارق بن عبد الله بن كعب نهدى
هامش
( 1 ) - جريان كامل آن را در ( فروغ أبديت ) ص 709 به بعد ببينيد .
( 2 ) - بحار الأنوار 41 / 8 .
( 3 ) - نجاشي شاعرى بود از بنى حارث بن كعب ودر جنگ صفين شاعر أهل عراق بود ، علي عليه السلام أو را
دستور داد كه به جنگ شعراى أهل شام مثل كعب بن جعيل وديگران برود . وى در كوفه شراب خوارى كرد
وعلي عليه السلام أو را حد زد . وى أو ناراحت شد وبه معاوية پيوست واشعارى در هجو علي عليه السلام سرود . امام أو را
هشتاد تازيانه زد سپس بيست ضربه ديگر افزود . وى گفت : اى اميرمؤمنان ، حد را دانستم ، اين زيادى
براي چيست ؟ فرمود : براي آن كه بر خدا جرأت كردى ودر ماه رمضان افطار نمودى . سپس أو را در همان
لباسها در برابر مردم به پا داشت . كودكان مى آمدند وصدا مى زدند : ذليل باد نجاشي ، ذليل باد نجاشي .
( شرح نهج البلاغة 4 / 89 ) .