فصل 26
سياست وتدبير امام علي عليه السلام
در ( لسان العرب ) مادة ( سوس ) گويد : ( سياست يعنى پرداختن به كارى وبه
سامان آوردن آن ) .
ودر ( مجمع البحرين ) در همين مادة گويد : ( در وصف أئمة عليهم السلام آمده كه أنتم
ساسة العباد يعنى شما سياست مداران بندگانيد . ونيز آمده : الامام عارف
بالسياسة يعنى امام آگاه به سياست است . ونيز آمده : ( سپس خداوند امر دين
وأمت را به پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم سپرد تا بندگان أو را سياست كند ) . ودر خبر است كه :
( بني إسرائيل را پيامبرانشان سياست مى كردند ) ، يعنى أمور آنان را عهده دار
مى شدند مانند اميران وپادشاهان كه أمور رعيت را به دست دارند . وسياست
پرداختن به كارى وبه سامان آوردن آن است ) .
اين تعريف امامان أهل لغت از سياست است كه آن را پرداختن وبه سامان
آوردن كار معنا كرده اند . بنابر اين اگر پرداختن به كارى همراه با به سامان آوردن
آن واجراى عدالت واحقاق حق وابطال باطل نباشد سياست حقيقي واسلامى
نيست بلكه سياست مكياولى وحقه بازى است ، وفرق اساسى ميان سياست
علي عليه السلام وسياست ديگران در همين است وخود آن حضرت در خطبه هاى
چندى به اين فرق اساسى اشاره نموده است از جمله :
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 828
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٨٢٨