نهاده وهر مالي كه از مال خدا به كسى داده بايد به بيت المال بازگردد . ( 1 )
شيخ مفيد رحمه الله گويد : دوازده شب از ماه رجب سپرى شده بود كه اميرمؤمنان عليه السلام
از بصره وارد كوفه شد وبه منبر رفت ، حمد وثناى الهى به جا آورد سپس
فرمود : اما بعد ، سپاس خدايى را كه دوست خود را يارى داد ودشمن خود را
تنها وبي ياور گذاشت ، وراستگوى حق گرا را عزت بخشيد ودروغگوى باطل گرا
را خوار وذليل نمود . اى مردم اين ديار ، بر شما باد كه پرواى الهى پيشه كنيد
ومطيع كساني از خاندان پيامبرتان باشيد كه خود مطيع پروردگارند آنان كه
شايسته ترند كه شما از آنان أطاعت كنيد در آنچه خود آنها خدا را أطاعت
كرده اند از اين حق نمايان ومدعيان دروغين كه در مقابل ما را قرار گرفته اند ، با
فضل ما خود را فاضل جلوه مى دهند ولى فضل ما را انكار مى كنند ، در حق خود
ما با ما مىستيزند وما را از آن كنار مى زنند ، البتة وبال اين كار ناشايست خود را
چشيدند وبه زودى ( در قيامت ) به كيفر اين تبهكارى خود خواهند رسيد . همانا
مردانى چند از شما از يارى من باز نشستند كه من اين كار زشت را بر آنان خرده
مى گيرم وآنان را مورد نكوهش وسرزنش قرار مى دهم ، شما نيز به آنان درشت
گوييد وسخنان زننده اى به گوششان برسانيد تا به جلب رضايت ما تن دهند يا
كارى كه مورد خشنودى ماست از آنان مشاهده كنيم .
يكى از افسران آن حضرت به نام مالك بن حبيب تميمي يربوعى برخاست
وگفت : به خدا سوگند ، من درشتگويى وسخنان ناخوشايند گفتن به آنان را كافى
نمى دانم ، به خدا سوگند اگر دستور دهيد همه را خواهيم كشت . اميرمؤمنان عليه السلام
فرمود : اى مالك ، از اندازه برون شدى واز حد درگذشتى ومبالغه بيش از حد
نمودى ! مالك گفت : ( اى اميرمؤمنان ، اندكى ستم وسخت گيرى تو بر مخالفان در
هامش
( 1 ) - الغدير 8 / 286 .