18 - ديوان ابوالطيب متنبي : علامه سيد عبد الزهراء گويد : ابوالطيب متنبي
هنگامى كه أو را بر ترك مدح أمير مؤمنان عليه السلام سرزنش كردند گفت :
وتركت مدحي للوصي تعمدا * إذ كان نورا مستطيلا شاملا
وإذا استطال الشئ قام بنفسه * وصفات ضوءالشمس تذهب باطلا
( من از روى عمد مدح حضرت وصى را ترك گفتم ، زيرا أو نوري بلند
وفراگير در عالم بود ) .
( وهر گاه چيزى قد علم كند بر پاى خود خواهد ايستاد ( وديگر نيازى به
تعريف ندارد ) چنان كه وصف نور خورشيد وصف باطل وبيهوده اى است ) .
ودر پاورقى آن گويد : متأسفانه اين دو بيت در برخى از چاپهاى ديوان متنبي
حذف شده ، حتى أستاذ عبد الرحمن برقوقى اين دو بيت را در چاپ دو جلدي
( 2 / 546 ) آورده ودر چاپ چهار جلدي همين ديوان حذف كرده است . ( 1 )
19 - عقايد نسفى : علامه أميني رحمه الله در باب نگاهى به أحاديث معاوية گويد :
حديث ( من مات ولم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية ) را تفتازانى در شرح
المقاصد ( 2 / 275 ) آورده وآن را داراى مفاد ومفهوم آية أولي الأمر قرار داده
است . وتفتازانى با همين لفظ نيز در شرح عقايد نسفى چاپ سال 1302 آورده ،
اما دست امانت دار ودايع علم ودين در چاپ سال 1313 همين كتاب هفت صفحه
آن را كه شامل همين حديث بوده تحريف نموده است ، وشيخ على قارى
صاحب المرقاة نيز در خاتمه الجواهر المضيئة ( 2 / 509 ) آن را آورده ودر
ص 457 گويد : معناى اين حديث كه در صحيح مسلم نقل كرده آن است كه : هر
كس كه نشناسد كسى را كه اقتدا واهتداى به أو در زمان وى بر أو واجب است . ( 2 )
هامش
( 1 ) - مصادر نهج البلاغة 1 / 146 ، ط بيروت ، مؤسسه اعلمى .
( 2 ) - الغدير 10 / 360