نهج البلاغة ومحتضر
1 - امام علي عليه السلام مى فرمايد : فإنكم لو قد عاينتم ما قد عاين من مات منكم
لجزعتم ووهلتم وسمعتم وأطعتم ، ولكن محجوب عنكم ما قد عاينوا . ( 1 ) ( اگر شما
نيز آنچه را مردگان شما ديدند مىديديد بي شك ترس ووحشت شما را
مى گرفت وگوش به حرف مى داديد وفرمان مىبرديد ، ولى آنچه آنان ديده اند
از شما پوشيده است ) .
ابن أبي الحديد در شرح آن گويد : ممكن است مراد آن حضرت آن چيزى
باشد كه محتضر مى بيند از ملك الموت وترس از وارد شدن أو . وممكن است
مراد آن باشد كه حضرتش درباره خويش مى فرموده كه هيچ كس نميرد تا آن كه
أو را در نزد خود حاضر ببيند ، ( 2 ) وشيعه معتقد به اين است وشعري ( 3 ) را از آن
حضرت نقل مى كند كه به حارث أعور همداني فرمود :
يا حار همدان من يمت يرني . . . واين مطلب اگر حضرت درباره خويش
فرموده باشد مطلب قابل انكارى نيست ، ودر قرآن كريم آية اى است كه دلالت
دارد بر آن كه هيچ يك از أهل كتاب نميرد تا آن كه عيسى بن مريم عليه السلام را تصديق
كند وبه أو ايمان آورد وآن آية اين است : وان من أهل الكتاب الا ليؤمنن به قبل
موته ويوم القيامة يكون عليهم شهيدا . ( 4 )
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة ، خطبه 20 .
( 2 ) - حضور آن حضرت بر بالين محتضر غير قابل انكار است چنان كه أحاديث آن گذشت ، اما اين
سخن حضرت بر آن دلالت ندارد . زيرا اين جملات همه تهديد وهشدار است در صورتي كه حضور
حضرتش براي مژده وشادى مؤمن است ( م ) .
( 3 ) - قبلا گفتيم كه اشعار از سيد حمير است كه مضمون سخن حضرت را به نظم كشيده است واز
خود آن حضرت نيست . ( م )
( 4 ) - شرح نهج البلاغة ، ابن أبي الحديد 1 / 298 .