سدير صيرفي گويد : به امام صادق عليه السلام گفتم : فدايت شوم اى فرزند رسول
خدا ، آيا مؤمن را به ناخواه أو قبض روح كنند ؟ فرمود : نه ، چون ملك الموت
براي قبض روحش بيايد وى بيتابى مى كند ، ملك الموت به أو گويد : اى دوست
خدا بيتابى مكن ، به خدايى كه محمد صلى الله عليه وآله وسلم را به حق به پيامبرى فرستاده است من
از پدر دلسوز ومهربان به فرزند خود به تو دلسوزتر ومهربان ترم ، ديده باز كن
وبنگر ، آن گاه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم ، أمير مؤمنان ، فاطمه ، حسن ، حسين وديگر
امامان عليهم السلام در نظر أو متمثل مى شوند وملك الموت گويد : اينان رفيقان تو هستند .
أو ديده مى گشايد وبه آنان مىنگرد . آن گاه به نفس أو خطاب مى كند : ( اى جان
آرام گرفته ( به محمد وخاندانش ) به سوى خدايت باز گرد خشنود وپسنديده ( به
ولايت وثواب ) پس به ميان بندگانم ( محمد وخاندانش ) درآى ) . در اينجا است
كه هيچ چيزى در نظر أو محبوب تر از جان دادن ورسيدن به آن منادى نيست . ( 1 )
4 - وان من أهل الكتاب الا ليؤمنن به قبل موته ويوم القيامة يكون عليهم
شهيدا . ( 2 )
( وهيچ يك از أهل كتاب نيست مگر آن كه پيش از مرگش به أو ايمان
مى آورد وروز قيامت بر آنان گواه خواهد بود ) .
جابر از امام باقر عليه السلام روايت كند كه درباره اين آية فرمود : هيچ كس از
معتقدان أديان از گذشتگان وآيندگان نميرد جز آن كه حقا رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم
وأمير مؤمنان عليه السلام را مى بيند . ( 3 )
هامش
( 1 ) - تفسير برهان 4 / 461 .
( 2 ) - سوره نساء / 159 .
( 3 ) - بحار الأنوار 6 / 188 .