تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧
( پس هر گاه دوست أو را ديدى حكم به كرامت وجود ( در أو ) بكن ) . ( وهر گاه دشمن أو را ديدى كه به ريسمان انكار أو آويخته ، بدان كه وجود أو از ريشه پدران يهودي سر بر آورده است ) . ديگرى گويد : بغض الوصي علامة معروفة * كتبت على جبهات أولادالزنا من لم يوال من الأنام وليه * سيان عند الله صلى أم زنى ( دشمنى على نشان معروفي است كه بر پيشانى زنازادگان نقش بسته است ) . ( هر يك از مردم كه ولى خود را ( يا دوست أو را ) دوست ندارد ، نزد خدا يكسان است كه نماز بخواند يا دامن بيالايد ) . ( 1 ) صاحب بن عباد حب علي بن أبي طالب * يميز الحر من النغل إذا بدا في مجلس ذكره * يصفر وجه السفلة النذل لاتعذلوه واعذلوا أمه * إذ آثرت جارا على البعل ( 2 ) ( دوستى علي بن أبي طالب مرد آزاده پاك نژاد را از بد نژاد جدا مى سازد ) . ( چون در مجلسي يادى از أو شود رنگ از رخ آدم پست وحقير مىپرد ) . ( چنين كسى را سرزنش نكنيد بلكه مادرش را سرزنش كنيد كه همسايه را بر شوهر خود ترجيح داده است ) . شاعرى ناشناس من كان ذا علم وذا فطنة * وبغض أهل البيت من شأنه
هامش
( 1 ) - أسنى المطالب / 59 آن را در حاشية از علامه دوريستى كه تا قبل از سال 465 حيات داشته ، آورده است . ( 2 ) - ديوان : صاحب بن عباد ، ص 260 ، ط بيروت .