پنج . درحديث ديگرى ، عايشه مىگويد : پيامبر ( ص ) نوبت همسرانش را مراعات مىكرد ؛ ولى هنگامى كه در بيمارى وفات بود ، مىفرمود : « من ، فردا كجا هستم ؟ » . در واقع ، علاقهء شديدى به خانهء من داشت . وقتى نوبت من رسيد ، ايشان در خانهء من ، آرام گرفت و ماند . « 1 »
نقد و بررسى اين احاديث
پنج روايتى كه نقل شد ، از كتب صحاح مكتب خلفا بود ؛ ولى اوّلًا تمام اين روايات كه در توصيف عايشه است ، تنها از خود عايشه ، نقل شده و كس ديگرى آنها را روايت نكرده است .
ثانياً اين گونه تبليغات ، شگفتآور است ! پيامبر بزرگوارى كه 23 سال ، شبانهروز تلاش كرد تا رسالت الهىرا به مردم برساند و امّتى مسلمان و موحّد به وجود آورد و تمام همّتش ، هدايت مردم بود ، تا آن جا كه نزديك بود در اين راه ، جان خود را نيز از دست بدهد و به همين جهت ، پروردگارش ، او را مورد خطاب قرار داد كه :
فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً
؛ « 2 » شايد اگر به اين سخن ، ايمان نياورند ، جان خود را از اندوه [ و پيگيرى كارشان ] تباه سازى .
همچنين ، به ايشان مىفرمايد :
فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ
؛ « 3 » پس مبادا به سبب حسرتها [ ى گوناگون ] بر آنان ، جانت [ از كف ] برود .
آيا پيامبر خدا ( ص ) در ايام بيمارى وفاتش ، فكرى براى امّتش نكرده بود و در ساعات آخر عمر ، در بارهء آيندهء آنها هيچ نينديشيده بود ؟ ! و نيز
هامش
( 1 ) . صحيح البخارى ، ج 2 ، ص 205 ( كتاب المناقب ، باب « فضل عائشة » ) .
( 2 ) . سورهء كهف ، آيهء 6 .
( 3 ) . سورهء فاطر ، آيهء 8 .