پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۸ — صفحه 226

پدیدآورندگان:

ص۲۲۶

خلق و اختيار او را شريكى باشد . سپس به منظور ذكر دليل مىفرمايد : وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَ ما يُعْلِنُونَ : خداوند ميداند آنچه را آشكار و آنچه را پنهان ميكنند . پس اختيار بدست اوست . از اين آيه استفاده مىشود كه هر كه به آشكار و نهان عالم نيست ، اختيار ندارد . ( يعنى تسلط و فرمانروايى ) . سپس براى تأكيد مطلب مىفرمايد : وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ : اوست خداوندى كه احدى جز او سزاوار پرستش نيست . لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ : بخاطر نعمتهايى كه عطا فرموده ، ثنا و مدح و تعظيم در دنيا و آخرت ، مخصوص اوست . وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ : حكم در ميان مردم و تميز حق و باطل بدست اوست و سرانجام بسوى جزا و حكم او آورده ميشويد . ابن عباس مىگويد : براى اهل طاعت حكم به فضل و مغفرت مىكند و براى اهل معصيت به بدبختى و عذاب .