تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٨ — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠

لغت :

حديقه : باغ . برخى گفته‌اند : نخلستان . قرار : جايى كه آب در آن بايستد . برهان : دليل .

اعراب :

أَمَّنْ : مبتداء و « خلق » خبر آن . قرارا : حال يا مفعول ثانى ( بنا بر اينكه « جعل » به معنى « خلق » يا « صير » باشد ) . إِلهٌ مَعَ اللَّهِ : مبتدا و خبر . ابتداى به نكره بخاطر استفهام است . قليلا : صفت مصدر محذوف ( تذكراً قليلا ) . بشرا : حال . ايان : در محل نصب و متعلق به « يبعثون » .

مقصود :

اكنون بذكر دلائل يگانگى خود پرداخته ، مىفرمايد : أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ : آيا آن چيزهايى كه پرستش مىكنيد بهتر نديا خدايى كه خالق آسمانها و زمين است ؟ وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً : خدايى كه براى شما از آسمان باران مىفرستد تا از آن فايده بريد و معاش خود را تأمين كنيد . اين كار فقط از خداست و احدى قدرت بر آن ندارد . فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ : با آب باران باغها و بستانها را كه منظرهء زيبا و دلنشين دارند و شما از ديدن آنها لذت مىبريد رويانديم . ( در اينجا « ذات » را جمع نبسته ، بخاطر اينكه منظور جماعت است نه تك تك باغها . ) ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها : شما قدرت نداريد كه درختها را برويانيد . أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ : اين استفهام انكارى است . آيا با خدا كسى هست كه در آفرينش