تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٧ — صفحة 64

مساهمون:

ص٦٤

و رؤساى ايشان را گرفتار عذاب آخرت يا عذاب دنيا - يعنى شمشير بدر - كنيم . برخى گويند : منظور عذاب گرسنگى است . زيرا پيامبر دعا كرد و بدرگاه خداوند عرضه داشت : « خدايا بر قوم مصر سخت بگير و سالهايى براى آنها پيش آور همچون سالهاى قوم « يوسف » خداوند آنها را گرفتار قحط كرد تا مردار و گوشت سگ خوردند . إِذا هُمْ يَجْأَرُونَ : در آن وقت به واسطهء شدت عذاب ، ناله و فرياد ميكنند . بقولى يعنى كمك ميخواهند و بقولى يعنى بدرگاه خدا توبه ميكنند . لا تَجْأَرُوا الْيَوْمَ إِنَّكُمْ مِنَّا لا تُنْصَرُونَ : امروز ناله نكنيد كه كسى شما را بدفع عذاب ما يارى نميكند . قَدْ كانَتْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ تَنْكِصُونَ : روزى بود كه آيات من براى شما كافران معذب ، خوانده مىشد و شما روى گردان بوديد و تكذيب مىكرديد . مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ : حرم يا مكه را وسيلهء برترى خود بر ساير مردم قرار داده بوديد . بقولى يعنى : از قبول سخنان محمد ( ص ) كبر مىورزيديد . سامِراً تَهْجُرُونَ : شبانه در معايب پيامبر سخن ميگفتيد و از حق اعراض ميكرديد يا دهان به بدگويى مىگشوديد . أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ : آيا اينها در بارهء قرآن دقت نميكنند تا دلائل روشن آن را در بارهء راستگويى پيامبر ما دريابند ؟ ! أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِينَ : ابن عباس گويد : يعنى آيا نوح و ابراهيم و پيامبران ديگر را بسوى قومشان نفرستاديم ؟ محمد ( ص ) نيز مثل پيامبران ديگران از جانب ما مأمور است . أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ : ابن عباس گويد : يعنى آيا اين همان محمدى نيست كه در كوچكى و بزرگى او را مىشناختند و براستگويى و امانتدارى و وفاى بعهد نزد ايشان معروف بود ؟ بدينترتيب آنها را توبيخ مىكند كه با اينكه او را براستى و درستى و شرافت خانوادگى شناخته بودند ، انكارش كردند