[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 163 تا 164 ]
وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 163 ) وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 164 )
« 1 »
ترجمه :
از آنها از قريهاى بپرس كه در كنار دريا بود . هنگامى كه در روز شنبه كه در آن روز ماهيها بر روى آب ظاهر مىشدند و در روزهاى ديگر ظاهر نمىشدند - تجاوز كردند . آنها را بواسطهء گناهشان ، اينطور آزمايش كرديم . و هنگامى كه گروهى از آنها گفتند : چرا مردمى را موعظه مىكنيد كه خداوند آنها را هلاك يا گرفتار عذاب سخت خواهد كرد ؟ گفتند : براى اينكه عذرى باشد پيش خداوند و به اميد اينكه آنها تقوى پيشه كنند .
هامش
( 1 ) - سوره اعراف آيه 163 - 164 جزءِ 9 سوره 7