حديث ديگر است كه پيامبر وقتى اين آيه را خواند .
« وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ »
( اعراف 181 : از آفريدگان ما مردمى هستند كه به حق هدايت مىكنند و داورى آنها بر طبق آنست ) فرمود : خداوند به شما هم نظير آنچه بقوم موسى داده بود ، عطا كرد .
وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً
: بنى اسرائيل را به دوازده قبيله تقسيم كرديم ، زيرا فرزندان اسرائيل ، دوازده نفر بودهاند و از هر كدام قبيلهاى پديد آمد .
علت اينكه خداوند آنها را تقسيم كرد ، اين بود كه در خوردنيها و نوشيدنيها هر كدام تكليفشان روشن باشد و به رئيس خود مراجعه كنند و كار موسى آسان شود و كينه و عداوتى ميان آنها واقع نشود .
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ . . .
: هنگامى كه آنها از موسى طلب آب كردند ، به او وحى كرديم كه عصاى خود را به سنگ بزند . همين كه عصا را به سنگ زد ، دوازده چشمهء آب ، بمدارايى بجريان در آمد .
اين آب هنگامى كه از سنگ خارج مىشد ، كم بود و تدريجاً زياد مىشد . به همين جهت ، در اينجا « انبجاس » و در سورهء بقره « انفجار » به كار رفته . فرق اين دو كلمه همين است كه اولى به معناى جريان يافتن آب كم و دومى به معناى جريان يافتن آب زياد است . ما بقى آيه را در سورهء بقره تفسير كردهايم ( آيه 60 )