بيان آيهء 152 تا 154
لغت :
نول : فرا رسيدن .
سكوت : سكون و آرامش . سكوت خشم ، معناى مجازى است . در عين حال هم متضمن معناى خاموش شدن شعلهء غضب است و هم به معناى خموشى از تكلم .
اعراب :
لربهم : اين كلمه بايد بيش از فعل بيايد ، زيرا هر گاه مفعول بر فعل مقدم شود ، عمل فعل در آن ضعيف مىشود و بمنزلهء فعل غير متعدى است . برخى گويند :
هر گاه لام به معناى « من اجل » باشد ، مىتواند پيش از فعل آيد و مىتواند بعد از فعل بيايد . مثل « ردف لكم » .
مقصود :
اكنون خداوند به تهديد ايشان پرداخته ، مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ
: آنان كه گوساله را به خدايى گرفتند و پرستش كردند ، به زودى گرفتار كيفر خداوند خواهند شد . در اينجا بجاى وعدهء آتش ، غضب را به كار برد ، زيرا براى بازداشتن از كار زشت مؤثر تر است .
وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
: اينان در زندگى اين جهان نيز دچار خوارى و پستى خواهند شد .
زجاج گويد : خوارى آنها در اين جهان اين است كه فرمان يافتند كه يكديگر را بكشند .
برخى گويند : منظور گرفتن جزيه است .
لكن كسانى كه گوساله پرستى كردند ، مامور نشدند كه جزيه بدهند . پس