منظور تسليم آنها بقتل است ،
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ
: آنان كه دروغ بگويند و بدنبال گمانها و انديشههاى باطل خود بروند ، با تهديد و عذاب و خشم كيفر مىدهيم . علت اينكه آنان را مفترين ناميده ، اين است كه به پرستش گوساله پرداختند و گفتند : خدا همين است .
بدنبال آن مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
: آنان كه تن به شرك و گناه دادند ، سپس به راه ايمان بازگشتند و بقولى آنان كه مشرك شدند و گناه كردند . آن گاه ايمان آوردند كه خداوند توبه پذير است ، بدانند كه خداوند پس از توبه پس از ارتكاب گناه ، آمرزگار گناهان و رحيم است .
وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ
: همين كه شعله خشم موسى فرو نشست ، لوحههايى كه در آن تورات نگاشته شده بود ، بر گرفت . برخى گفتهاند :
تنها شعلهء خشم فرو نشست ، اما اصل خشم از بين نرفت ، زيرا آنها توبهء واقعى نكرده بودند . برخى هم گفتهاند : از آنجا كه توبهء آنها واقعى بود ، خشم موسى به كلى زايل شد .
وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ
: جبائى و ابو مسلم گويند : يعنى مطالبى كه در لوحهها نوشته شده بود ، هدايت و رحمت براى جهانيان بود . برخى گويند : يعنى مطالبى كه در لوحهها نسخه بردارى شد ، مردم را به امور دينى هدايت مىكرد و براى كسانى كه بر اثر خوف از خدا ، معصيت نمىكنند و بدستورات آن عمل مىكنند ، رحمت است .
دلالت آيه :
از اين آيه بر مىآيد كه مىتوان تورات را بواسطهء خشم بر زمين افكند ، سپس آن را برداشت . البته به شرطى كه انداختن آن از روى اعراض و بىاعتنايى نباشد .