بيان آيهء 169 - 170
قرائت :
يمسكون : ابو بكر به سكون ميم و ديگران بفتح ميم و تشديد سين خواندهاند و هر دو بيك معنى است .
لغت :
خلف : قرنى كه بدنبال قرنى ديگر آيد و چيزى كه بجاى چيزى ديگر نصيب انسان شود . اين چيز ممكن است بد . و ممكن است خوب باشد . لبيد گويد :
ذهب الذين يعاش فى اكنافهم * و بقيت فى خلف كجلد الاجرب
يعنى : آنهايى كه در پناه آنها زندگى مىشد ، رفتند و در ميان مردمى گرفتار شدم كه مزاحم هستند .
هر گاه اين كلمه بفتح لام استعمال شود ، بيشتر معناى عوض و جانشين خوب مىدهد .
عرض : چيزى كه عارض شود .
درس : قرائت مكرر كتاب . درس منزل ، يعنى خانهاى كه زياد در معرض باد و باران قرار گرفته و ويران شده است و اثرى از او باقى نمانده .
تمسك : امساك و چنگ زدن .
اعراب
ياخذون : حال از ضمير « ورثوا »
وَرِثُوا الْكِتابَ
: صفت براى « خلف »
أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ . . .
إِلَّا الْحَقَّ
: جمله معترضه . وقف جز بر سر « ما فيه » جايز نيست .