بيان آيه 123 تا 126
قرائت
آمنتم : حفص بدون همزهء استفهام خوانده است و ديگران با همزه . بنا بر اول خبر است و منظور فرعون سركوبى آنهاست . و بنا بر دوم پرسش است .
لغت
صلب : بستن به چوب . بدار آويختن :
نقمة : انتقام و كيفر .
افراغ : خالى كردن آنچه در ظرف است .
صبر : خوددارى از ناله و شكايت . صبر بر حق سر بلندى و صبر بر باطل خوارى است .
مقصود
قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ
: فرعون به ساحران گفت : پيش از آنكه من به شما اجازه دهم به موسى ايمان آورديد .
إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها
: در اينجا فرعون مثل همهء سياستمداران ، در صدد اغفال و اغواى مردم برآمده ، به ساحران مىگويد :
اين نيرنگ را شما در شهر به كار برديد تا مال و زندگى مردم شهر را تصاحب كنيد و آنها را از شهر خارج گردانيد . برخى گويند : يعنى شما و موسى تبانى كرده بوديد كه در مصر چنين صحنهاى را بوجود آوريد و بر مملكت تسلط پيدا كنيد و مردم را آواره سازيد .
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
: به منظور تهديد آنها مىگويد : به زودى عاقبت كار خود را خواهيد دانست .