خدا ودشمنى در راه خدا ، فقر ، غنى ، قضا ، قدر ، جبر ، اختيار ،
قناعت ، تقوى ونقوى صفتى ، نعمت ، امر بمعروف ، نهى از منكر ، روزه ، انفاق
در راه خدا ، نيت ، واجبات و مستحبات ، وطن ، تقيه ، همبستگى بين فرق
اسلامى ، توسل ، ولايت ، امامت ، تهذيب نفس ، يتيم ، يقين ، دعا ، انتظار
فرج ، توبه ، استغفار ، ذكر ، زيارت ، عزادارى ومصيبت ، شعرو مديحه
سرائى ، پند واندرز وموعظه . . . .
اينها و واژه هاى ديگر مى باشد كه تا به حال تحريف بقدرى با آنها بازى
نموده كه گفتن حقيقت آن بر ايمان ، ضد خود كلمه و واژه را پيدا نموده است .
اغلب اين لغات را مى توانيم در نهج البلاغة پيدا كنيم و معناى عملكرد
صحيح آن را از زبان على امير المؤمنين ( ع ) شنيده و گوش براي عمل باز كنيم .
البته دانشمندان روشن ضمير و درد مند ودرمان جو وآگاه اسلامى
مسئوليت بس خطيرى در اين مورد دارند .
حوزه هاى علميه ، روحانيون ، مراجع تقليد ، رهبران اسلامى و فكرى از
همه بيشتر مسئولند و وظيفه دار تشكيل دادن مجمع هاى علمى با همكارى
گروههاى مختلف دانشمندان از علوم ديگر هستند و دست به فرهنگ نويسى و
واژه نويسى اسلامى بزنند و واژه هاى اسلامى را با معناى صحيح مطابق زمان
وحال عرضه دارند و غبار ظلمت وجهل وظلم را از اين واژه ها و ديگر معارف
اسلامى برگيرند ، تا اينكه وظيفه حقيقى گروههاى مختلف اجتماعى تعيين وقدمى
جلوتر براي تكامل اسلام برداشته شود واجتماعى بر سيستم توحيد و كلمه ء لا إله
الا الله تشكيل شود .
الدليل على موضوعات نهج البلاغة — صفحة 38
مساهمون: علي انصاريان
ص٣٨