نيست ، حركت مىدهند تا روشى كه براى خودشان برگزيدهاند درست در آيد ، بهتر است كه اين را ، « تحريف » بناميم .
امّا قرائتى كه تلاوت مىكنيم ، قرائت سهل و ترتيلى است كه الفاظ آن دل نشين است و از طبع عرب و كلام فصيحان ، و به نحوى از انحاء از قرائات « 1 » ( هفت گانه ) خارج نمىشود ، ما در مدّ ، قصر ، همزه ، تخفيف همزه ، تشديد ، تخفيف ، امالة ، فتح و يا اشباع و چيزهاى ديگر از هر امام قرائتى - آن گونه كه قرائت كرده است - پيروى مىكنيم « 2 » .
بحثى در فايدهء تهذيب الفاظ و ثمرهء استوارى زبان
فايدهء گزينش و تهذيب الفاظ ، تدبّر در معانى كتاب خدا و تفكّر در پيچيدگى آن و تبحّر در فهم مقاصد و تحقّق مراد خداوند به آن خواهد بود ، خداوند متعال مىفرمايد :
« كتاب مباركى است كه آن را بر تو نازل كرديم ، تا در آن بينديشند و خردمندان از آن پند گيرند » ( ص ، آيه 29 ) .
تحقق آن چنين است كه هرگاه آيات به نيكوترين صورت و شيرينترين وجه - آن گونه كه پيامبر فرموده است : « قرآن را با صدايتان زينت دهيد » « 3 » - تلاوت شود ، قلبها را تسخير مىكند و به ميزان فزونى حلاوت آن و نيكويى تلاوت ، خلايق به آن روى مىآورند كه در اين صورت امتثال اوامر الهى و دورى جستن از نواهى و رغبت در وعدهها و ترس از عذاب و طمع در توفيقها و هراس از كيفر و تصديق اخبار قرآن و ترس از وانهادن آن و شناخت حرام و حلال تحقّق مىيابد كه اين فايدهاى بس بزرگ است و نعمتى است كه جز شخص محروم از نعمت ، آن را رها نمىكند . و به همين
هامش
( 1 ) . عبارت « هفت گانه » را سخاوى آورده است .
( 2 ) . جمال القرّاء ، ص 190 ب .
( 3 ) . سنن ابو داود ، ج 2 ، ص 74 ؛ سنن نسائى ، ج 2 ، ص 179 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 283 و جامع الاصول ، ج 2 ، ص 454 .